٤١٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از تو درخواست مى كنم به نامت ، اى آن كه خدايى جز تو نيست! اى بى نهايت آفريننده! اى خدا! از تو درخواست مى كنم ، اى آن كه خدايى جز تو نيست! اى پاينده فناناپذير! اى خدا!

٤١٨٥.امام على عليه السلام : خدايى جز خداوند يكتا نيست ، كه آفريننده نو پديدآور است ، بدون نمونه اى كه از ديگرى بر جاى مانده باشد.

٤١٨٦.امام على عليه السلام : اى آفريننده اى كه بى همتايى! اى جاودانى كه پايان ندارى!

٤١٨٧.امام رضا عليه السلام ـ در تنزيه آفريننده شكوهمندِ بلندپايه ـ: نه از آن زمان كه آفريد، استحقاق معناى آفريدگار يافت و نه با پديد آوردن آفريده ها ، معناى آفرينندگى را به دست آورد. چگونه [چنين باشد ، ] حال آن كه « مُذ ( از زمانى كه ) » او را غايب، و «قَدْ (نزديك است كه ) » او را نزديك نمى سازد و «لعلّ ( شايد ) » او را در سرا پرده نمى نهد و « مَتى (كِى) » براى او وقت تعيين نمى كند و «حينَ ( هنگامِ ) » ، او را در بر نمى گيرد و « مَعَ (با ) » او را همدم نمى شود. ابزارها تنها خود را تعريف مى كنند و ابزار بر همانندهاى خود اشاره دارد.