٤١٥٢.امام على عليه السلام : [خداوند عز و جل ] هيچ گاه زوال نمى پذيرد و همواره هست . پيش از اشيا ، اوّل است ، بدون هيچ آغازى و پس از اشيا، آخر است ، بدون هيچ پايانى!

٤١٥٣.امام على عليه السلام : براى اوّل بودن او ، آغازى و براى ازلى بودن او ، پايانى نيست. او اوّل است و هميشه بوده است ، و پايدارِ بدون مدّت است... . درباره او گفته نمى شود : «متى (كِى؟ ) » و براى او با «حتّى ( تا ) » سررسيدْ معيّن نمى كنند ... و او پيش از هر غايت و مدّتى ، و [ پيش از ] هر اِحصا و شمارشى است .

٤١٥٤.امام على عليه السلام : پيش از هر چيزى است و گفته نمى شود كه چيزى پيش از او بوده است ، و پس از هر چيزى است و گفته نمى شود براى او «بَعد» هست... . موجود است ، نه از پسِ نيستى.

٤١٥٥.امام على عليه السلام : اوّلى است كه براى او غايتى نيست كه پايان بيابد ، و براى او آخِرى نيست كه فرجام بپذيرد.

٤١٥٦.امام على عليه السلام : ستايش ، خداى راست كه موجود بوده است ، پيش از آن كه كرسى و عرش ، يا آسمان و زمين ، يا جن و انسانى بوده باشد .

٤١٥٧.امام على عليه السلام : هستىِ او را پايان، و پايندگىِ او را فرجامى نيست.