دسته‌اى از آنان شفاعت مى‌كنند و ترك جنگ با آنان را خواستارند. دسته اخير از شجره فسادى كه با رشد منافقان رشد مى‌كند، چشم‌پوشى مى‌كنند. ١ فمالكم فى المنافقين فئتين‌ ١. الميزان ٥/ ٣٠.
٢. عدم بصيرت برخى مسلمانان صدر اسلام در باره دشمن: اينكه خداوند با جمله «و من يضلل‌الله فلن تجد له سبيلا» خطاب را از مؤمنان متوجه پيامبر (ص) نمود، اشاره به اين است كه كسانى كه در باره منافقان شفاعت مى‌كنند، حقيقت اين كلام را نمى‌فهمند و اگر مى‌فهميدند، در حقّ آنان شفاعت نمى‌كردند. از اين رو، خداوند از گفت‌وگوى با آنان اعراض كرد و با كسى سخن گفت كه حقيقت در نزد او واضح و آشكار است. ١ و من يضلل اللّه فلن تجد له سبيلًا ١. الميزان ٥/ ٣٠.
جهاد:
سرزنش اختلاف در ١ كافران:
جهاد با ١ مسلمانان:
ضعف دشمن‌شناسى ٢ وَدُّواْ لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُواْ فَتَكُونُونَ سَوَاءً فَلَا تَتَّخِذُواْ مِنهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتى‌ يهَاجِرُواْ فىِ سَبِيلِ اللَّهِ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَ لَا تَتَّخِذُواْ مِنهُمْ وَلِيًّا وَ لَا نَصِيرًا (٨٩)
همان‌گونه كه خودشان كافر شده‌اند، آرزو دارند [كه شما نيز] كافر شويد، تا با هم برابر باشيد. پس [زنهار]، از ميان ايشان براى خود دوستانى اختيار نكنيد تا آنكه در راه خدا هجرت كنند. پس اگر روى برتافتند، هر كجا آنان را يافتيد، به اسارت بگيريد و بكشيدشان؛ و از ايشان يار و ياورى براى خود مگيريد.