اعلاى كلمه توحيد است. از اين رو، عبادت محسوب مى‌شوند. ١ و انفقوا فى سبيل اللّه‌ ١. الميزان ٢/ ٦٤ و ٦١.
٣. عدم پشتيبانى مالى از پيكارگران مسلمان، موجب غلبه دشمن: مؤمنان نبايد خود را با ترك انفاق و جهاد مالى به هلاكت بيندازند؛ زيرا در اين صورت دشمن بر آنان چيره مى‌شود. ١ احتمال ديگر آن است كه خداوند مؤمنان را از هر گونه افراط و تفريطى كه موجب هلاكت و نابودى آنان است، نهى مى‌كند كه از مصاديق آن، بخل ورزيدن و امساك از انفاق مال در هنگام جنگ است كه باعث از بين رفتن توان مؤمنان و غلبه دشمن بر آنان مى‌شود. ٢ و انفقوا ... و لا تلقوا بأيديكم الى التهلكة ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٥١٦؛ الكبير ٥/ ١٣٦.* ٢.
الميزان ٢/ ٦٤.
٤. ترك جهاد، موجب عذاب اخروى: مؤمنان نبايد با ترك جهاد، خود را در معرض هلاكت كه همان عذاب اخروى است، بيندازند. خداوند متعال با اين هشدار، مؤمنان را به جهاد ترغيب مى‌كند. ١ اين احتمال بر اين اساس است كه جمله «و لا تلقوا ...» مربوط به امر به جهاد در آيات پيشين است، نه به امر به انفاق در جهاد در اين آيه.
و لا تلقوا بأيديكم الى التهلكة ١. الكبير ٥/ ١٣٧.
٥. توان رزمى و اميد به شكست دشمن، از شرايط جهاد ابتدايى: برخى گفته‌اند مراد از عبارت «و لا تلقوا ...» اين است كه تا زمانى كه قدرت و توان مقابله با دشمن و اميد به پيروزى خود و شكست دشمن را نداريد، به جنگ دشمن نرويد. ١ به سخن ديگر، زمانى هجوم به دشمن واجب است كه به شكست او اميدوار باشيد؛ هر چند احتمال كشته شدن نيز در ميان باشد، امّا اگر از شكست دشمن نااميد هستيد و احتمال كشته شدن زياد است، نبايد به دشمن هجوم ببريد. ٢ اين احتمال نيز مانند احتمال پيشين در صورتى است كه اين بخش از آيه به آيات جهاد پيشين مربوط باشد.
و لا تلقوا بأيديكم الى التهلكة ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٥١٦.* ٢. الكبير ٥/ ١٣٧.
٦. جواز صلح با كافران و باغيان: از اين آيه استفاده مى‌شود كه هرگاه امام براى‌