آخرت براى كسانى كه مرتكب اين اعمال مى‌شوند، نشان مى‌دهد كه اين سرزنش براى ارتكاب اعمال حرام بوده است.
ثمّ انتم هؤلاء تقتلون انفسكم و تخرجون فريقاً منكم من ديارهم ... و هو محرّم عليكم اخراجهم‌ ٣. حرمت يارى رساندن به ستمگر براى آواره كردن مردم در آيين يهود: از آيه استفاده مى‌شود همچنان كه ستم و تجاوز حرام است، يارى رساندن به تجاوزگر در ستم و تجاوزش نيز حرام است. ١ تخرجون فريقاً منكم من ديارهم تظاهرون عليهم بالاثم و العدوان‌ ١. الكبير ٣/ ١٧٢.
٤. حكم آزادى اسيران در تورات: يهوديان بنى‌اسرائيل براى آزاد كردن اسيران خود، فديه مى‌پرداختند. جمله «افتؤمنون ببعض الكتاب ...» مى‌رساند كه حكم فديه در مقابل اسير، از احكام كتاب (تورات) بوده است. ١ و إن يأتوكم اسارى تفادوهم ... افتؤمنون ببعض الكتاب‌ ١. راهنما ١/ ٢٥٢.
٥. لزوم رعايت تمامى مقررات مربوط به جنگ و پرهيز از سلايق شخصى: از عبارت «افتؤمنون ببعض الكتاب و تكفرون ببعض» كه در مقام سرزنش يهوديان است، فهميده مى‌شود همچنان كه آنان به بخشى از مقررات مربوط به جنگ يعنى فديه دادن براى آزاد كردن اسيران عمل مى‌كردند، مى‌بايست به مقررات ديگر يعنى نريختن خون بى‌گناهان و آواره نكردن مردم از ديارشان نيز عمل مى‌كردند.
هر چند در آيه سخن از «قتل» است نه «قتال»، امّا از قرائنى همچون بيان حكم آزادى اسيران و نيز آواره كردن مردم يك سرزمين كه غالباً با جنگ انجام مى‌شود، مى‌توان گفت مراد، خونريزى به وسيله جنگ و قتال است. به سخن ديگر، قرآن كريم به لازمه «قتال» يعنى «قتل» اشاره كرده است.
افتؤمنون ببعض الكتاب و تكفرون ببعض‌ ٦. خونريزى و آواره كردن ديگران، موجب خوارى در دنيا و عذاب در آخرت: اين آيه رمز شكست و فناى ملّت‌ها را در به هم خوردن همبستگى و پديد آمدن كشمكش‌ها و بروز جنگ‌هاى‌