سوره بقره‌ وَ إِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنجَيْناكُمْ وَ أَغْرَقْنَا ءَالَ فِرْعَوْنَ وَ أَنتُمْ تَنظُرُونَ (٥٠)
و [به ياد آريد] هنگامى كه دريا را براى شما شكافتيم و شما را نجات بخشيديم؛ و فرعونيان را- در حالى كه شما نظاره مى‌كرديد- غرق كرديم.
ابن‌عباس روايت مى‌كند كه حضرت موسى (ع) از سوى خداوند متعال مأمور شد كه قوم بنى‌اسرائيل را شبانه ازمصر بيرون‌ببرد.
فرعون و لشكريانش پس از آگاهى از اين امر، به تعقيب آنها پرداختند. آنگاه كه موسى و همراهانش به دريا رسيدند، حضرت به فرمان خداوند متعال عصايش را به دريا زد و دريا شكافته شد. بنى‌اسرائيل به سلامت از دريا گذشتند، امّا فرعونيان كه در اين مسير در تعقيب موسى و همراهانش بودند، به وسيله پر شدن مجدد شكاف دريا با آب، غرق شدند. ١ ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٢٢٩.
١. لزوم يادآورى امدادهاى غيبى: خداوند متعال در اين آيه يكى ديگر از نعمت‌هاى خود بر بنى‌اسرائيل يعنى امداد غيبىِ شكافته شدن دريا، نجات آنان و غرق شدن فرعونيان را به آنان يادآور مى‌شود. ١ از اين‌رو، در هنگام جهاد و دفاع، هرگز نبايد امدادهاى غيبى را از ياد برد.
و اذ فرقنا بكم ... و انتم تنظرون‌ ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٢٢٨.
٢. تحمل سختى‌ها، زمينه‌ساز امدادهاى غيبى: «كُم» در اين آيه خطاب‌