جهاد در آيينه قرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠٩
به آنان نمىرساند ١ و كسانىكه خداوند ياور آنان باشد، هرگز مغلوب نخواهند شد. ٢ و انّ اللّه مع المؤمنين ١. المنار ٩/ ٦٢٤.* ٢. الميزان ٩/ ٤٠.
جنگ بدر:، ١، ٢ خداوند:
امداد ٥ دشمنان:
اتمام حجّت با ٣؛ قاطعيت با ٣؛ بى تأثيرى كثرت ٤ كافران:
استهزاى ١؛ هشدار به ٢ مؤمنان:
حقانيّت ٢ مجاهدان:
منشأ امداد به ٥ وَ اذْكُرُواْ إِذْ أَنتُمْ قَلِيلٌ مُّسْتَضْعَفُونَ فىِ الْأَرْضِ تخَافُونَ أَن يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاوَئكُمْ وَ أَيَّدَكُم بِنَصْرِهِ وَ رَزَقَكُم مِنَ الطَّيِباتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (٢٦)
و به ياد آوريد هنگامى را كه شما در زمين، گروهى اندك و مستضعف بوديد. مىترسيديد مردم شما را بربايند، پس [خدا] به شما پناه داد و شما را به يارى خود نيرومند گردانيد و از چيزهاى پاك به شما روزى داد، باشد كه سپاسگزارى كنيد.
١. يارى خداوند در رهايى مسلمانان اندك و ناتوان از سلطه دشمن: «استضعاف» به معناى ضعيف شمردن چيزى با توهين و بى اعتنايى به آن است.
«تخطف» به معناى ربودن چيزى به سرعت، و «ايواء» به معناى منزل و مأوا دادن به كسى است. سياق دلالت مىكند كه مراد از جمله «اذ انتم قليل مستضعفون فى الارض»، هنگامى است كه مسلمانان پيش از هجرت در مكه در محاصره مشركان بودند و مراد از «الناس» مشركان مكه و مراد از عبارت «فآواكم» منزل دادن