٣. حرمت خيانت در غنايم: اصل «غِلّ» به معناى برداشتن مخفيانه چيزى است مانند دزدى. اين واژه در دزدى از غنيمت غلبه يافته و غنايم مسروقه «غُلُول» نام گرفته است. ١ از احكام جهاد، منع و حرمت غلول است كه در اين آيه آمده است. ٢ اين حرمت، از تهديد خيانتكاران در غنايم به عذاب الهى استفاده مى‌شود.
و من يغلل يأت بما غلّ يوم القيامة ١. المنار ٤/ ٢١٥.* ٢. الكبير ٩/ ٦٩.
٤. رسوايى خيانت‌پيشگان در غنايم در قيامت: برخى بنا بر ظاهر آيه بر آن‌اند كه هر خيانتكارى [از جمله خيانتكارِ در غنايم‌] در قيامت با آنچه به خيانت برداشته است، محشور مى‌شود. رواياتى نيز مؤيد اين نظر است. برخى ديگر معتقدند مراد، رسوايى اخروى خيانتكاران و يا نشانه‌اى است كه آنان در قيامت بدان شناخته مى‌شوند. ١ و من يغلل يأت بما غلّ يوم القيامة ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٨٧٣؛ الكبير ٩/ ٧٣.
جنگ احد:
حضرت محمد (ص):
امانتدارى ١ غنايم جنگى:
امانتدارى در ٢؛ حرمت خيانت در ٣؛ كيفر خيانت در ٤ أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَن بَاءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْوَئهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ المَصِيرُ (١٦٢)
آيا كسى كه در راه رضاى خدا قدم بردارد، چون كسى است كه به خشمى از خدا دچار گرديده و جايگاهش جهنم است؟ و چه بد بازگشتگاهى است.
هنگامى كه پيامبر (ص) به مسلمانان براى رفتن به احد فرمان داد، گروهى از منافقان سرپيچى كردند و برخى مؤمنان از او پيروى نمودند. آنگاه اين آيه نازل شد. ١ برخى اين آيه را در ادامه آيه قبل- بحث خيانت در غنايم- مى‌دانند. ٢ ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٨٧٤.* ٢. الميزان ٤/ ٥٧.