٢. نيّت و انگيزه پيكارگران، تعيين كننده ارزش جنگ: خداوند متعال پس از بيان وجوب جهاد در آيات قبلى، در اين آيه بيان فرمود كه ارزش و اعتبار جهاد و جنگ نه به ظاهر و صورت آن، كه به نيت و انگيزه پيكارگران است. ١ الذين آمنوا يقاتلون فى سبيل اللّه و الذين كفروا يقاتلون فى سبيل الطاغوت‌ ١. الكبير ١٠/ ١٨٣.
٣. وجوب جنگ با اولياى شيطان: كافران به دليل قرار گرفتن در راه طاغوت، از ولايت خداوند خارج شده‌اند و جز شيطان، ولىّ ديگرى ندارند. از اين رو، اوليا و دوستان شيطان‌اند. ١ خداوند متعال مؤمنان و پيكارگران در راه خدا را به جنگ با دوستان شيطان [يعنى كافران‌] امر مى‌كند. ٢ فقاتلوا اولياء الشيطان‌ ١. الميزان ٤/ ٤٢٠- ٤٢١.* ٢. الكبير ١٠/ ١٨٤.
٤. ناتوانى مكر و حيله شيطان: خداوند در پايان آيه، مكر و حيله شيطان را ضعيف مى‌شمارد؛ زيرا همان راه طاغوت است كه در برابر «سبيل الله» قرار دارد و تمامى قدرت از آنِ خداست. پس براى راه طاغوت كه همان كيد شيطان است، چيزى جز ضعف باقى نمى‌ماند. ١ آوردن «كان» نشانه و تأكيد ضعف دائمى نيرنگ شيطان است. ٢ إنّ كيد الشيطان كان ضعيفاً ١. الميزان ٤/ ٤٢١.* ٢. مجمع البيان ٣- ٤/ ١١٨.
٥. بيان ضعف دشمن، عامل تقويت روحيه مجاهدان: خداوند متعال با بيان ضعف و سستى راه كافران، مؤمنان را بر ضد آنان تشويق و به جنگ با آنان تشجيع مى‌كند. ١ إنّ كيد الشيطان كان ضعيفاً ١. الميزان ٤/ ٤٢١.
ارزش:
ملاك ٢ تقويت روحيه:
عوامل ٥ جنگ:
نيّت در ١ شيطان:
ضعف مكر ٤ كافران:
وجوب جنگ با ٣ مجاهدان:
انگيزه ٢