جهاد در آيينه قرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩٥
سوره نساء أَ لَمْ تَرَ إِلىَ الَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ هَؤُلَاءِ أَهْدَى مِنَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ سَبِيلًا (٥١)
آيا كسانى را كه از كتاب [آسمانى] نصيبى يافتهاند، نديدهاى كه به «جبت» و «طاغوت» ايمان دارند، و درباره كسانىكه كفر ورزيدهاند، مىگويند: اينان از كسانى كه ايمان آوردهاند، راه يافتهترند؟
گروهى از يهوديان مدينه پس از جنگ احد- و پيش از جنگ احزاب- براى هم پيمان شدن با مشركان در جنگ بر ضد مسلمانان عازم مكه شدند. مشركان براى اطمينان يافتن از راستى نيّت و خواسته يهوديان، از آنان خواستند تا در برابر بتان [: جبت و طاغوت] سجده كنند و آنان چنين كردند. سپس در كنار كعبه براى جنگ با پيامبر (ص) همپيمان شدند. آنگاه مشركان از يهوديان خواستند تا در باره آيين آنان و دين مسلمانان قضاوت كنند. يهوديان [از روى لجاجت و كينه] به نفع مشركان رأى دادند و آيين آنان را هدايتيافتهتر از دين مسلمانان برشمردند.
اين آيه در باره اين ماجرا نازل شد. ١ ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٩٢؛ الكبير ١٠/ ١٢٨.