جهاد در آيينه قرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٨٢
دشمن در كارزار بدر است و مقصود از «كتاب من اللّه ...»، وعده پيروزى است كه خداوند پيش از وقوع جنگ بدر، مسلمانان را به آن بشارت داد. بنابراين، معناى آيه اين است: اگر وعده الهى به پيروزى شما (رزمندگان بدر) نبود، به سبب گرفتن اسير پيش از سركوبى كامل دشمن به شكست سختى گرفتار مىشديد. ١ لولا كتاب من اللَّه سبق لمسّكم فيما اخذتم عذاب عظيم ١. راهنما ٦/ ٥٦٥.
اسيرگيرى:
كيفر غير مجاز ١ جنگ بدر: ٢، ٣، ٤ حضرت محمد (ص):
آثار وجودى ٣ سنتهاى الهى: ٢ شكست:
زمينه ٤ مجاهدان:
عفو ٢ فَكلُواْ مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلالًا طَيِبًا وَ اتَّقُواْ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (٦٩)
پس، از آنچه به غنيمت بردهايد، حلال و پاكيزه بخوريد و از خدا پروا داريد كه خدا آمرزنده مهربان است.
مسلمانان در جنگ بدر، هفتاد تن از مشركان را به اسارت گرفتند و به پيامبر (ص) پيشنهاد كردند كه در برابر آزادى آنان فديه بگيرد. آيه نازل شد و پيامبر گرفتن فديه را جايز دانست. در اين جنگ بيشترين فديه چهار هزار درهم و كمترين يك هزار درهم بود كه قريش به تدريج آنها را پرداخت و اسيران را آزاد نمود. ١ ١. مجمع البيان ٣- ٤/ ٨٥٩.
١. حلال جهاد در آيينه قرآن(ج١) ٣٩٠ سوره انفال بودن غنيمت و فديه و جواز استفاده از آنها: مراد از غنيمت در اينجا، اعم از فديه است؛ يعنى هم غنايم جنگى و هم فديه را شامل مىشود.
از اين رو، عبارت «فكلوا ممّا غنمتم حلالًا طيّباً» بدين معناست كه از آنچه به غنيمت گرفتهايد- اعم از اموالى كه از مشركان دستتان آمده و اموالى كه به عنوان فديه گرفتهايد- بخوريد و در آن تصرف كنيد؛