فَاتَئهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَ حُسْنَ ثَوَابِ الاْخِرَةِ وَ اللَّهُ يحِبُّ المُحْسِنِينَ (١٤٨)
پس خداوند، پاداش اين دنيا و پاداش نيك آخرت را به آنان عطاكرد، و خداوند نيكوكاران را دوست دارد.
١. مستجاب شدن دعاى همرزمان انبياى گذشته: خداوند متعال پس از بيان شيوه «ربّيّون» در صبر و دعا در ميدان نبرد، در اين آيه پاداش دنيوى و اخروى را كه براى آنان تضمين كرده بود، بيان مى‌كند.
خداوند دعاى آنان را مستجاب كرد و هم ثواب دنيا يعنى پيروزى بر دشمن و غنيمت، و هم ثواب آخرت يعنى آمرزش گناهان و بهشت را به آنان ارزانى داشت. ١ فآتاهم اللّه ثواب الدنيا و حسن ثواب الآخرة ١. الكبير ٩/ ٢٨؛ مجمع البيان ١- ٢/ ٨٥٥.
٢. پيروزى بر دشمن، تنها، از جانب خدا: در آيات گذشته به عوامل پيروزى از جمله استقامت و پايدارى «ربّيّون» اشاره شده است، ولى در عين حال، خداوند متعال پيروزى آنان بر دشمنان را عطايى از جانب خود مى‌شمارد. ١ فآتاهم اللّه ثواب الدنيا ١. راهنما ٣/ ١٠٧.
٣. ترجيح پاداش اخروى مجاهدان بر پاداش دنيوى آنان: خداوند متعال در باره پاداش دنيوى «ربّيّون» تعبير «ثواب الدنيا» و در باره پاداش اخروى آنان، تعبير «حسن ثواب الاخرة» را به كار برده است.
اين تفاوت در تعبير، نشانگر آن است كه قدر و منزلت ثواب و پاداش اخروى مجاهدان از ثواب و پاداش دنيوى آنان رفيع‌تر و برتر است ١؛ زيرا پاداش دنيوى با انواع ضررها آميخته است و سرانجام از بين مى‌رود. ٢ فآتاهم‌اللّه ثواب‌الدنيا و حسن ثواب الاخره‌ ١. الميزان ٤/ ٤١.* ٢. الكبير ٩/ ٢٩.