آرايش نظامى‌ نيروها ١، ٣ آمادگى نظامى:
لزوم ٣ جنگ:
روايت ٥ جنگ احد:
رهبر:
ويژگى‌هاى ٦ فرمانده كل قوا (پيامبر):
نقش در جنگ احد ١؛ و فنون نظامى ٢؛ مديريت ٤ مسلمانان:
اختلاف در جنگ احد ٧ نيروها:
آرايش نظامى ١، ٣ إِذْ هَمَّت طَّائفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا وَ اللَّهُ وَلِيهُمَا وَ عَلىَ اللَّهِ فَلْيَتَوَكلِ الْمُؤْمِنُونَ (١٢٢)
آن هنگام كه دو گروه از شما بر آن شدند كه سستى ورزند با آنكه خدا ياورشان بود؛ و مؤمنان بايد، تنها، بر خدا توكل كنند.
اين آيه در باره جنگ احُد است. در اين جنگ پس از بازگشتن عبدالله بن ابىّ و ديگر منافقان به مدينه، دو گروه از مسلمانان قصد پيروى از آنان را داشتند، امّا خداوند متعال آنان را از اين لغزش مصون نگاه داشت و آنان در كنار پيامبر ماندند. اين دو گروه، دو قبيله از انصار (بنى سلمه از خزرج و بنى حارثه از اوس) بودند. ١ برخى گفته‌اند يكى از اين دو گروه از مهاجران و ديگرى از انصار بود كه عبدالله بن ابىِ منافق، آنان را از جنگ بامشركان برحذرداشت و به‌بازگشت به مدينه فراخواند. اين دو گروه قصد بازگشت نمودند، امّا آن را عملى نكردند. ٢ ١. الكبير ٨/ ٢٠٧.* ٢. مجمع البيان ١- ٢/ ٨٢٤.
١. سرزنش‌خداوند از تصميم دو گروه از پيكارگران احد براى انصراف از جنگ: «فَشَل» در لغت به معناى سستى همراه ترس است. اين آيه در مقام سرزنش و توبيخ پيكارگرانى است كه در جنگ احد به دليل‌