سريه عبدالله بن جحش:
مجاهدان:
عفو ١؛ اميدوارى ٢؛ صفات ٢ هجرت:
تشويق به ٤ فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًا فَإِذَا أَمِنتُمْ فَاذْكُرُواْ اللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمْ تَكُونُواْ تَعْلَمُونَ (٢٣٩)
پس اگر بيم داشتيد، پياده يا سواره [نماز بخوانيد]؛ و چون ايمن شديد، خدا را ياد كنيد كه آنچه نمى‌دانستيد، به شما آموخت.
١. تشريع و چگونگى نماز خوف در جنگ: در اين آيه، نماز خوف تشريع شده است و آن، هنگامى است كه به دليل ترس از دشمن و مانند آن، امكان خواندن نماز به شيوه معمول وجود ندارد. در اين صورت، مجاهدان بايد نماز واجب خود را پياده يا سواره اقامه كنند. نماز خوف دو ركعت است، جز نماز مغرب كه سه ركعت مى‌باشد. ١ در روايتى از امام صادق (ع) آمده است كه نماز زَحف [: جنگ‌]، تكبير و تهليل و تسبيح است. آنگاه حضرت آيه «فان خفتم ...» را تلاوت نمود. ٢ فإن خفتم فرجالًا او ركباناً ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٦٠١.* ٢. الميزان ٢/ ٢٦٠.
٢. خواندن نماز كامل پس از برطرف شدن خوف: مجاهدان پس از برطرف شدن خوف، مجدداً بايد نماز واجب خود را به طور كامل- همان‌گونه كه خداوند متعال فرموده است- اقامه كنند. ١ برخى گفته‌اند پس از برطرف شدن خوف، خداوند را با ستايش ياد كنند. ٢ فإذا امنتم فاذكروا اللّه كما علّمكم ما لم تكونوا تعلمون‌ ١. الميزان ٢/ ٢٤٦.* ٢. مجمع البيان ١- ٢/ ٦٠١.
٣. نماز، عامل تقويت روحيه مجاهدان در جنگ: تأكيد بر خواندن نماز در حالت پياده يا سواره در بحبوحه جنگ، سختگيرى بر مجاهدان يا مانعى در اجراى‌