خود يا مسلمانان خطرى ببيند، مى‌تواند با كافران و باغيان صلح كند؛ چنان كه پيامبر اكرم (ص) در حديبيّه با كفار، حضرت على (ع) در جنگ صفين و حضرت امام حسن (ع) با معاويه صلح نمودند. ١ و لا تلقوا بأيديكم الى التهلكة ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٥١٦.
٧. لزوم اتخاذ بهترين شيوه در برخورد با دشمن: معناى لزوم احسان، امتناع ورزيدن از جنگ يا مهربانى كردن با دشمنان نيست، بلكه به اين معناست كه پيكارگران مؤمن هر كارى كه مى‌كنند بايد به بهترين و نيكوترين صورت باشد؛ اگر جنگ مى‌كنند، بايد به بهترين وجه باشد، اگر دست از جنگ برمى‌دارند، بايد به بهترين وجه باشد، اگر شدت به خرج مى‌دهند و اگر عفو مى‌كنند، بايد به بهترين صورت باشد. بنابراين، دفع ستمگر با آنچه كه سزاوار آن است، خود، احسان است بر انسانيت؛ همچنان كه خوددارى از تجاوز به ديگران به هنگام استيفاى حقّ مشروع با آنچه كه سزاوار نيست نيز احسان است.
در شروع اين آيات با نهى از تجاوز [: و لا تعتدوا] و ختم آنها با امر به احسان [: و احسنوا]، حلاوتى است كه بر هيچ‌كس پوشيده نيست. ١ و أحسنوا ١. الميزان ٢/ ٦٤.
٨. تشويق پيكارگران مؤمن به انجام وظايف به نيكوترين صورت: با توجه به معناى لزوم احسان در پيام قبل، خداوند متعال با بيان اينكه نيكوكاران را دوست دارد، پيكارگران مؤمن را به اتخاذ بهترين صورت در برخورد با دشمن و انجام وظايف به نيكوترين وجه تشويق مى‌كند.
إنّ اللّه يحب المحسنين‌ ارزش:
ملاك ٢ توان نظامى:
نقش ٥ جهاد:
كيفر جهاد در آيينه قرآن(ج‌١) ٥٥ سوره بقره‌ ترك ٤ جهاد ابتدايى:
شرايط ٥ جهاد مالى:
احكام ١؛ اهداف ٢؛ نكوهش ترك ٣