وَ أَلَّفَ بَينَ قُلُوبهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فىِ الْأَرْضِ جَمِيعًا مَّا أَلَّفْتَ بَينَ قُلُوبِهِمْ وَ لاكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (٦٣)
و ميان دل‌هايشان الفت انداخت، كه اگر آنچه در روى زمين است همه را خرج مى‌كردى، نمى‌توانستى ميان دل‌هايشان الفت برقرار كنى، ولى خدا بود كه ميان آنان الفت انداخت، چرا كه او تواناى حكيم است.
اين آيه در ادامه جمله «هو الذى ايّدك بنصره و بالمؤمنين» آيه قبل است. آيه مطلق است و ملاك در آن شامل همه مؤمنان است؛ هرچند تطبيق آن بر انصار ظاهرتر است؛ زيرا خداوند پيامبر را به وسيله انصار كه حضرت را پناه دادند و يارى كردند، تأييد كرد و به بركت ورود اسلام به مدينه، ميان دو قبيله اوس و خزرج كه در جنگ‌هاى طولانى و خونين به سر مى‌بردند، الفت برقرار كرد؛ چنان كه با هم صلح كردند و برادر شدند. ١ ١. الميزان ٩/ ١١٨.
١. خداوند، ايجاد كننده الفت و محبت ميان مؤمنان صدر اسلام: ١ خداوند متعال از جمله شواهدى كه بر كفايت كردن خود نسبت به كسى كه به او توكل نمايد اقامه مى‌كند، اين است كه پيامبر خود را افزون بر تأييد به وسيله مؤمنان، با تأليف قلوب آنان نيز كفايت نمود. ٢ و الّف بين قلوبهم‌ ١. راهنما ٦/ ٥٥٠.* ٢. الميزان ٩/ ١١٨.
٢. منّت نهادن خداوند بر پيامبر به سبب ايجاد الفت در قلوب مؤمنان نسبت به يكديگر: ١ خداوند در چند جا از جمله عبارت «لو انفقت ما فى الارض ...» براى ايجاد الفت در قلوب مسلمانان منت نهاده و اهميت آن را بيان نموده است. ٢ لو انفقت ما فى الارض جميعاً ما الّفت بين قلوبهم‌ ١. راهنما ٦/ ٥٥٠.* ٢. الميزان ٩/ ١١٨- ١١٩.