ناتوانى، كه از روى قوّت و تأييد الهى است. ١ و لا يحسبنّ الذين كفروا سبقوا إنّهم لا يعجزون‌ ١. المنار ١٠/ ٥٣- ٥٤.
پيروزى:
بشارت ٣ پيمان:
منشأ پايبندى به ٤ پيمان‌شكنان: ١، ٣ يهود:
هشدار به ١؛ عقيده باطل ١؛ عجز ٢ وَ أَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِن قُوَّةٍ وَ مِن رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ ءَاخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَ مَا تُنفِقُواْ مِن شىْ‌ءٍ فىِ سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ (٦٠)
و براى [كارزار با] آنها آنچه مى‌توانيد نيرو و اسبان بسته [و زين كرده‌] آماده سازيد تا بدين وسيله، دشمن خدا و دشمن خودتان و ديگران جز اينان را كه شما نمى‌شناسيد- خدا آنها را مى‌شناسد- بترسانيد؛ و آنچه در راه خدا انفاق كنيد، به تمامى به شما باز دهند و بر شما هيچ ستمى نخواهد شد.
١. وجوب آمادگى دفاعى همه‌جانبه در حد توان: «اعداد» به معناى آماده كردن چيزى براى دست يافتن به چيزى ديگر است و مراد از «قوّه» در جنگ، هر چيزى است كه جنگ و دفاع با آن امكان‌پذير باشد مانند انواع سلاح‌ها، مردان جنگى مجرّب و كارآزموده، سازمان و تشكيلات نظامى. جمله «و اعدّوا لهم ...» امر عامى است به مؤمنان كه تا آنجا كه توان و استطاعت دارند، تداركات و قواى جنگى مورد نياز براى مقابله با دشمنان را فراهم كنند. «قوه» در روايات به سلاح، شمشير و