پيروزى:
بشارت ٢ پيمان‌شكنان:
شدت كيفر ٣، ٥؛ فرجام ٥ رهبر:
اختيارات ٤ عبرت:
اهميت ٥ غافلگيرى:
اهميّت ١ فرمانده كل قوا (پيامبر): ٤ يهود:
كيفر ٣ وَ إِمَّا تخَافَنَّ مِن قَوْمٍ خِيَانَةً فَانبِذْ إِلَيْهِمْ عَلى‌ سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يحِبُّ الخَائنِينَ (٥٨)
و اگر از گروهى بيم خيانت دارى، [پيمانشان را] به سويشان بينداز [تا طرفين‌] به طور يكسان [بدانند كه پيمان گسسته است‌]؛ زيرا خدا خائنان را دوست نمى‌دارد.
به گفته واقدى، اين آيه در باره يهوديان بنى‌قينقاع نازل شده است و پيامبر (ص) با نزول آن، به سوى آنان رهسپار شد. ١ ١. مجمع البيان ٣- ٤/ ٨٥٠.
١. لزوم لغو پيمان منعقد شده با دشمن، در صورت بيم از پيمان‌شكنى او: خيانت به معناى پيمان‌شكنى در چيزى است كه پيمان‌شكن در آن امين دانسته شده است. ١ «نَبْذ» به معناى انداختن و مفعول «فانبذ»، «عهدهم» است كه به خاطر وضوحش در كلام نيامده است. ٢ همچنين معناى خوف، آشكار شدن نشانه‌هايى دالّ بر وقوع امرى است كه بايد حتماً از آن دورى كرد و برحذر بود. از اين رو، معناى آيه اين است كه اى پيامبر، اگر از قومى كه با آنان پيمان بستى، بيم داشتى كه به تو