جهاد در آيينه قرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٥٣
رهبر:
اخت جهاد در آيينه قرآن(ج١) ٣٦٠ سوره انفال يارات ٥ يهود:
پيمانشكن، بدترين موجودات ١؛ پيمانشكنى ١، ٢، ٣، ٤ فَإِمَّا تَثْقَفَنهُمْ فىِ الْحَرْبِ فَشَرِدْ بِهِم مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ (٥٧)
پس اگر در جنگ به آنان (يهوديان پيمان شكن) دست يابى، با سختگيرى به آنها، آنان را كه پشت سر ايشانند، پراكنده ساز، شايد ياد كنند و پند گيرند.
١. غافلگيرى در جنگ: از آنجا كه «تثقفنّهم» از «ثَقْف» به معناى پيروزى و دست يافتن سريع بر دشمن است، ١ مىتوان از آن استفاده كرد كه در اين آيه رعايت سرعت در هجوم به دشمن در ميدان نبرد، به طور ضمنى توصيه شده است كه لازمه آن غافلگير شدن دشمن است.
فإمّا تثقفنّهم فى الحرب ١. مجمع البيان ٣- ٤/ ٨٤٩.
٢. پيروزى مسلمانان بر يهوديان مدينه، بشارتى از سوى خداوند به پيامبر: آمدن نون تأكيد بر سر فعل «تثقفنَّ» براى آن است كه حرف «ما» بر سر «ان» شرطيه در آمده است و اگر «ما» نبود، آمدن نون تأكيد صحيح نبود. ١ عبارت «و إمّا تثقفنّهم فى الحرب» افزون بر شرط، تأكيد را نيز در بر دارد ٢ و اين بدان معناست كه وقوع جنگ و تسلط مسلمانان بر يهوديان تحقق خواهد يافت. بنابراين، معناى جمله شرط چنين است: اگر نبردى با يهوديان رخ دهد و بر آنان مسلط شدى كه البته چنين خواهد شد ٣ فإمّا تثقفنّهم فى الحرب ١. مجمع البيان ٣- ٤/ ٨٥٠.* ٢. الميزان ٩/ ١١٣.
* ٣. راهنما ٦/ ٥٣٥.