پيروز جهاد در آيينه قرآن(ج‌١) ٢٢٠ سوره نساء ى:
منشأ ١ جنگ احد: ١ جنگ بدر: ١ شكست:
منشأ ١ وَ يَقُولُونَ طَاعَةٌ فَإِذَا بَرَزُواْ مِنْ عِندِكَ بَيَّتَ طَائفَةٌ مِنهُمْ غَيرَ الَّذِى تَقُولُ وَ اللَّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِتُونَ فَأَعْرِضْ عَنهُمْ وَ تَوَكلْ عَلىَ اللَّهِ وَ كَفَى‌ بِاللَّهِ وَكِيلًا (٨١)
و مى‌گويند: فرمانبرداريم، ولى چون از نزد تو بيرون مى‌روند، جمعى از آنان شبانه، جز آنچه تو مى‌گويى، تدبير مى‌كنند و خدا آنچه را شبانه در سر مى‌پرورند، مى‌نگارد. پس، از ايشان روى برتاب و بر خدا توكل كن و خدا بس كارساز است.
در اينكه مراد آيه چه كسانى است، اختلاف است. برخى مراد آيه را منافقان مى‌دانند و برخى، مسلمانان سست ايمان؛ همانان كه در آيه ٧٧ همين سوره پس از وجوب جهاد ترسيدند و گفتند: پروردگارا چرا جهاد را بر ما واجب كردى؟ ١ ١. مجمع البيان ٣- ٤/ ١٢٤؛ الميزان ٥/ ١٨- ١٩.
١. اطاعت ظاهرى منافقان يا مسلمانان سست‌ايمان از پيامبر براى رفتن به‌جهاد: جمله «يقولون طاعة» بدين معناست كه اين پاسخ دهندگان (منافقان يا مسلمانان سست ايمان) در پاسخ دعوت آنان به جهاد، به تو (پيامبر) مى‌گويند: كار ما اطاعت است ١.
و يقولون طاعة ١. الميزان ٥/ ١٨.
٢. چاره‌انديشى گروهى از مسلمانان سست‌ايمان براى مخالفت با فرمان پيامبر به جهاد ١: «بَيَّتَ» فعل ماضى از «تبييت» به‌معناى تدبير و محكم كردن امرى در شب است. ضمير در جمله «تقول» يا به «طائفه» برمى‌گردد و يا به پيامبر (ص).
مسلمانان سست‌ايمان در حضور پيامبر اظهار اطاعت مى‌كردند، اما پس از رفتن از نزد آن حضرت، گروهى از آنان شبانه، امرى غير از