الهى ستايش مى‌كند و مى‌فرمايد: «واتبعوا رضوان الله والله ذو فضل عظيم.» ١ واتّبعوا رضوان اللّه واللّه ذو فضل عظيم‌ ١. الميزان ٤/ ٦٥.
٥. توكل و اعتماد به خداوند، زمينه جلب نعمت و فضل الهى ١: آمدن «فاء» تفريع در جمله «فانقلبوا» در ادامه آيه قبل كه با جمله «قالوا حسبنا الله و نعم الوكيل» ختم شده است، بدين معناست كه توكل و اعتماد به خداوند، زمينه برخوردارى از نعمت و فضل الهى را فراهم مى‌كند.
فانقلبوا ...
١. راهنما ٣/ ١٨٦.
٦. مجاهدان، مشمول فضل الهى: فضل بزرگ خدا، تنها، نصيب شركت كنندگان در جبهه است و حسرت، از آنِ فراريان و ترك‌كنندگان ميدان جهاد. ١ واللّه ذو فضل عظيم‌ ١. نور ٢/ ٢٣٤.
پيروزى:
عوامل ٢ توكل:
آثار ٥ جنگ حمراءالاسد:، ١، ٢، ٤ خداوند:
فضل ١، ٦؛ زمينه فضل ٥ شكست:
عوامل ٢ مجاهدان:
تفضل به ١، ٦؛ اطاعت ٣؛ تقدير از ٤ إِنَّمَا ذالِكُمُ الشَّيْطانُ يخَوِفُ أَوْلِيَاءَهُ فَلَا تخَافُوهُمْ وَ خَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ (١٧٥)
در واقع، اين شيطان است كه دوستانش را مى‌ترساند؛ پس اگر مؤمنيد، از آنان مترسيد و از من بترسيد.
١. ترساندن مؤمنان از دشمن و بازداشتن آنان از جهاد، عملى شيطانى ١: ظاهراً «ذلكم» به «الناس» نخستِ آيه ١٧٣ آل عمران يعنى «الذين قال لهم الناس ...»