و زمين، تنها، از آن خداوند است و اين برهانى قاطع و خلل‌ناپذير است. ٢ و للّه ما فى السماوات و ما فى الارض‌ ١. راهنما ٣/ ٦١.* ٢. الكبير ٨/ ٢٢٠.
٢. انحصار مالكيّت مطلق خداوند بر هستى، دليل انحصار اختيار عفو يا مجازات مشركان با وى: جمله «و لله ما فى السماوات و ما فى الارض» تعليل جمله «أو يتوب عليهم أو يعذبهم» در آيه قبل است. از اين رو، معناى آيه اين است كه دليل انحصار پذيرش توبه يا عذاب مشركان بدر به دست خداوند، اين است كه او مالك هر چيزى است. بنابراين، هر كه را بخواهد، مى‌آمرزد و هر كه را بخواهد، عذاب مى‌كند.
دليل علت بودن جمله «و لله ما فى السماوات ...» براى هر دو فقره «أو يتوب عليهم أو يعذبهم»، ادامه آيه يعنى جمله «يغفر لمن يشاء و يعذب من يشاء» است كه به آن دو فقره اختصاص دارد. ١ و للّه ما فى السماوات و ما فى الارض يغفر لمن يشاء و يعذّب من يشاء ١. الميزان ٤/ ٩- ١٠.
٣. ترغيب مشركان جنگ طلب به توبه و پذيرش اسلام: مراد از جمله «والله غفور رحيم» اين است كه گرچه خداوند هر كه را بخواهد مى‌آمرزد و هر كه را بخواهد عذاب مى‌كند، امّا رحمت و غفران خداوند بر عذاب و خشم او غالب است و پيشى مى‌گيرد. ١ سخن گفتن از پيشى گرفتن رحمت و غفران الهى بر خشم او، مشركان را به توبه يعنى پذيرش اسلام و دست كشيدن از جنگ بامسلمانان ترغيب مى‌كند.
يغفر لمن يشاء و يعذّب من يشاء واللّه غفور رحيم‌ ١. الميزان ٤/ ٩؛ الكبير ٨/ ٢٢١.
توبه:
پذيرش كافران ٣ جنگ بدر:، ١ خداوند:
و شكست كافران ١؛ و عذاب كافران ٢ كافران:
شكست ١؛ عذاب ٢؛ توبه ٣