جهاد در آيينه قرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٨
آزار آنان از نكره آوردن واژه «أَذىً» استفاده مىشود. ٢ لن يضرّوكم إلّاأذىً ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٨١٣؛ الكبير ٨/ ١٨٢.* ٢.
راهنما ٣/ ١٢.
٢. وعده الهى به شكست اهل كتاب در جنگ با مسلمانان: وعده ديگر خداوند متعال به مسلمانان در اين آيه اين است كه اگر اهل كتاب پا را از اذيت و آزار زبانى فراتر بگذارند و با آنان وارد جنگ شوند، شكست خورده، به آنان پشت مىكنند و از ميدان نبرد مىگريزند و پس از آن يارى نخواهند شد و شوكت و قدرتى نخواهند يافت. اين وعده الهى در جنگهاى مسلمانان با يهوديان بنىقريظه، بنى نضير، بنى قينقاع و خيبر تحقق يافت. ١ و إن يقاتلوكم يولّوكم الادبار ثمّ لا ينصرون ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٨١٣؛ الكبير ٨/ ١٨٢.
٣. وعده الهى به شكست اهل كتاب درجنگ، عامل تقويت روحيهمسلمانان: اين آيه در مقام بشارت پيروزى دادن به مسلمانان در جنگ با اهل كتاب به ويژه يهوديان است و چنين بشارتى موجب تقويت روحيه مسلمانان در نبردهاى آينده آنان با يهوديان خواهد شد.
و إن يقاتلوكم يولّوكم الادبار ثمّ لا ينصرون اهل كتاب:
ناتوانى ١؛ شكست ٢، ٣ تقويت روحيه:
عوامل ٣ خداوند:
وعدههاى ١، ٢، ٣ يَأَيهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ بِطَانَةً مِن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّواْ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْواهِهِمْ وَ مَا تُخْفِى صُدُورُهُمْ أَكْبرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الاْياتِ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ (١١٨)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، از غير خودتان، [دوست و] همراز مگيريد. [آنان] از هيچ نابكارى در حق شما كوتاهى نمىورزند.