از امرِ به قتال در آيه قبل به استفهام در اين آيه، براى تشويق به انفاق و جهاد مالى است. ٢ من ذا الذى يقرض اللّه ... فيضاعفه له اضعافاً كثيرةً ١. الكبير ٦/ ١٦٦.* ٢. الميزان ٢/ ٢٨٤- ٢٨٥.
٢. تأثير ايمان به معاد در جهاد مالى: از توجه دادن مؤمنان به‌روز رستاخيز [: اليه ترجعون‌] فهميده مى‌شود كه ايمان به معاد و بازگشت آدمى به سوى خداوند، محرّك مؤمنان براى انفاق و جهاد مالى‌است. ١ من ذا الذى يقرض اللّه ... و اليه ترجعون‌ ١. راهنما ٢/ ١٧١.
جهاد مالى:
تشويق به ١؛ زمينه ٢ أَ لَمْ تَرَ إِلىَ الْمَلَا مِن بَنىِ إِسْرَ ءِيلَ مِن بَعْدِ مُوسىَ إِذْ قَالُواْ لِنَبىّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقاتِلْ فىِ سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقاتِلُواْ قَالُواْ وَ مَا لَنَا أَلَّا نُقاتِلَ فىِ سَبِيلِ اللَّهِ وَ قَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيارِنَا وَ أَبْنَائنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْاْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمُ بِالظلِمِينَ (٢٤٦)
آيا ملاحظه نكردى جمعى از بنى اسرائيل را بعد از موسى كه به پيامبر خود گفتند: زمامدارى [و فرماندهى‌] براى ما انتخاب كن تا [زير فرمان او] در راه خدا پيكار كنيم. [پيامبر به آنها] گفت: شايد اگر دستور پيكار به شما داده شود، [سرپيچى كنيد، و] در راه خدا، جهاد و پيكار نكنيد! گفتند: چگونه ممكن است در راه خدا پيكار نكنيم، در حالى كه از خانه‌ها و فرزندانمان رانده شده‌ايم، [و شهرهاى ما به وسيله دشمن اشغال، و فرزندان ما اسير شده‌اند]؟! امّا هنگامى كه دستور پيكار به آنها داده شد، جز عدّه كمى از آنان، همه سرپيچى كردند، و خداوند از ستمكاران آگاه است.