عزيمت كرد تا در اول ماه رجب در منطقه «نخله» فرود آمد و با كاروان تجارتى قريش به سرپرستى عمرو بن خضرمى برخورد كرد. مسلمانان در باره جنگ با اين كاروان اختلاف كردند؛ برخى مى‌گفتند ما نمى‌دانيم كه امروز از ماه‌هاى حرام است يا نه و برخى ديگر معتقد بودند كه امروز از ماه‌هاى حرام است و ما مجاز به جنگ نيستيم. سرانجام گروه نخست فائق آمدند و به عمرو بن خضرمى حمله كرده، او را كشتند و كاروان را به غنيمت گرفتند.
مشركان مكه پس از آگاهى از ماجرا، نمايندگانى به حضور پيامبر اكرم فرستادند تا از ايشان در باره جنگ در ماه‌هاى حرام سؤال كنند. خداوند متعال آيه ياد شده را در پاسخ به آنان نازل فرمود. ١ ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٥٥١.
١. شبهه‌افكنى و جنگ روانى مشركان بر ضد مسلمانان: اكثر مفسران برآن‌اند كه پرسشگران، مشركان بوده‌اند كه با اين سؤال، قصد عيب گرفتن از مسلمانان را داشته‌اند ١ و با به راه انداختن جنگ روانى و تبليغاتى برضد پيامبر و مسلمانان و بزرگ جلوه دادن اشتباه آنان در جنگ كردن در ماه حرام، اعمال ناپسند خود را ناديده مى‌گرفتند. ٢ يسئلونك عن الشهر الحرام قتال فيه‌ ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٥٥١.* ٢. راهنما ٢/ ٨١.
٢. قداست ماه‌هاى حرام در جاهليّت: از پرسش مشركان در باره جنگ در ماه حرام [: الشهر الحرام‌]، استفاده مى‌شود كه پيش از اسلام، در جاهليّت نيز برخى ماه‌ها داراى قداست و مورد احترام بوده است. ١ علت نامگذارى اين ماه‌ها (رجب، ذى‌القعده، ذى‌الحجّة و محرم) به حرام، ممنوع بودن جنگ در آنها و قداست داشتن آنها بوده است. براى مثال، در جاهليّت ماه رجب را ماه «نابود كننده قحطى و آلات جنگ» مى‌ناميدند؛ زيرا با ترك جنگ، فقر و قحطى و خونريزى از بين مى‌رفت. ٢ يسئلونك عن الشهر الحرام قتال فيه‌ ١. راهنما ٢/ ٧٧.* ٢. مجمع البيان ١- ٢/ ٥٥١.
٣. حرمت جنگ در ماه‌هاى حرام: از اينكه خداوند متعال در پاسخ مشركان، جنگ در ماه حرام را گناه بزرگ خوانده، معلوم مى‌شود كه جنگ در اين ماه، حرام‌