جهاد در آيينه قرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٧٨
تقويت روحيه:
عوامل ٤ توان نظامى:
عوامل ضعف ١ خداوند:
اذن ٣؛ امداد ٥ روحيه:
آثار ضعف ١ صابران:
امداد به ٥ كافران: ٢ نيروها:
تعداد ٢؛ كيفيت ٢ مَا كانَ لِنَبىٍ أَن يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتى يُثْخِنَ فىِ الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الاْخِرَةَ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (٦٧)
هيچ پيامبرى حق ندارد اسيرانى [از دشمن] بگيرد تا كاملًا بر آنها پيروز گردد [؛ و جاى پاى خود را در زمين محكم كند] شما متاع ناپايدار دنيا را مىخواهيد؛ [و مايليد اسيران بيشترى بگيريد و در برابر گرفتن فديه آزاد كنيد] ولى خداوند سراى ديگر را [براى شما] مىخواهد؛ و خداوند قادر و حكيم است.
به اتفاق همه مفسران، اين آيه پس از جنگ بدر نازل شده است. خداوند در اين آيه مسلمانان حاضر در جنگ بدر را از آن رو سرزنش مىكند كه تعدادى از مشركان را اسير كردند و از پيامبر (ص) خواستند كه فرمان قتل آنها را ندهد و در عوض از آنها خونبها بگيرد تا از نظر مالى بر دشمن برترى يابند و امور خود را اصلاح كنند. ١ ١. الميزان ٩/ ١٣٤.
١. حرمت گرفتن اسير پيش از تسلط كامل بر دشمن: «أسرى» جمع اسير و «إثخان» به معناى قوّت و شدّت است.
از اين رو، عبارت «حتّى يثخن فى الارض»