جمله «فإنَّ حسبك اللّه» است. خداوند با اين استدلال، شواهدى ذكر مى‌كند كه بر كافى بودنش براى پيامبر دلالت مى‌كند و آن شواهد اين است كه خداوند پيامبر را با نصرت خود و مؤمنان تأييد كرد. ١ فإنّ حسبك اللّه هو الذى ايّدك بنصره و بالمؤمنين‌ ١. الميزان ٩/ ١١٨.
٥. مجاهدان صدر اسلام، حاميانى شايسته و كارآمد براى پيامبر: اين برداشت از عطف كلمه «المؤمنين» به «نصره» استفاده مى‌شود؛ يعنى نقش مؤمنان به حدى بوده كه خداوند آن را شايسته دانسته كه در رديف يارى خويش قرار دهد. ١ مراد از «المؤمنين» به گفته برخى، تنها، انصار ٢ و به گفته برخى ديگر، انصار و مهاجران، هر دو است. ٣ هو الذى ايّدك بنصره و بالمؤمنين‌ ١. راهنما ٦/ ٥٤٨.* ٢. مجمع البيان ٣- ٤/ ٨٥٤.* ٣. الميزان ٩/ ١٣٢.
٦. تحقق نصرت الهى از طريق عوامل طبيعى و غير طبيعى: مراد از «بنصره»، عوامل غيرطبيعى همانند امداد به وسيله فرشتگان است. ١ به سخن ديگر، تأييد الهى بر دوگونه است: نخست، تأييدى كه بدون واسطه اسباب معلوم و عادى حاصل مى‌شود و دوم، تأييدى كه با واسطه اسباب معلوم و عادى تحقق مى‌يابد. «ايدك بنصره» به گونه نخست و «بالمؤمنين» به گونه دوم اشاره دارد. ٢ هو الذى ايّدك بنصره و بالمؤمنين‌ ١. راهنما ٦/ ٥٤٩.* ٢. الكبير ١٥/ ١٨٩.
امدادهاى غيبى: ٢، ٤ آثار ١؛ اسباب ٦ توكل:
آثار ٢ خداوند:
امداد ١، ٢، ٤، ٦ صلح:
با كافران ٣؛ مكر در ٣ فر جهاد در آيينه قرآن(ج‌١) ٣٧٥ سوره انفال‌ فرمانده كل قوا (پيامبر):
امداد به ٤؛ حاميان ٥ كافران:
موانع مكر ١ مجاهدان:
امداد به متوكّل ٢