٣. ترس از خداوند، مؤثرترين عامل شجاعت‌آفرينى: بيان شجاعت يوشع و كالب- كه از جمله «ادخلوا ...» به دست مى‌آيد- پس از توصيف آنان به خداترسى، مى‌رساند كه شجاعت و نهراسيدن آنان از دشمن به دليل خداترسى‌شان بوده است. ١ قال رجلان من الذين يخافون ... ادخلوا عليهم الباب‌ ١. راهنما ٤/ ٣١٧.
٤. اطمينان به پيروزى، ثمره ايمان به وعده‌هاى الهى: دليل اينكه آن دو مرد با جمله «فاذا دخلتموه فانكم غالبون» به بنى‌اسرائيل وعده قطعى پيروزى دادند، اين است كه به موسى (ع) [به عنوان پيامبر] و گفته او يعنى «ادخلوا الارض المقدسة التى كتب الله لكم» ايمان داشتند. ١ ادخلوا عليهم الباب فاذا دخلتموه فإنّكم غالبون‌ ١. الميزان ٥/ ٢٩٢؛ الكبير ١١/ ١٩٩.
٥. لزوم تقويت روحيه نيروهاى خودى و تشجيع آنان براى نبرد با دشمن: جمله «ادخلوا عليهم الباب» مبالغه در وعده نصرت الهى است؛ گويا آن دو مرد خدا ترس به بنى‌اسرائيل گفتند: همين كه به دروازه شهر آنان وارد شويد، فرار مى‌كنند؛ پس از آنان نترسيد. ١ همچنين سفارش آنان به توكل به خداوند، مايه دلگرمى بنى‌اسرائيل و موجب جرأت دادن به آنان براى نبرد با دشمن بود. ٢ ادخلوا عليهم الباب ... و على اللّه فتوكّلوا إن كنتم مؤمنين‌ ١. الكبير ١١/ ١٩٩* ٢. الميزان ٥/ ٢٩٢.
٦. توكل به خداوند، لازمه و پيامد ايمان به او: مشروط كردن لزوم توكل به خداوند به ايمان به او، نشانگر آن است كه لازمه و پيامد ايمان راستين، توكل بر خداوند است. از اين رو، مجاهدان مؤمن بايد، تنها، بر خدا توكل كنند.
و على اللّه فتوكّلوا إن كنتم مؤمنين‌ ٧. پيروزى بر دشمن، نتيجه تلاش و مجاهدت: تفريع «فإنّكم غالبون» بر «فاذا دخلتمُوهُ» نشان مى‌دهد كه پيروزى بر دشمن- كه از ناحيه خداوند ارزانى مى‌شود- در پرتو تلاش و مجاهدت در راه خدا و نبرد با دشمن به دست مى‌آيد.
ادخلوا عليهم الباب فاذا دخلتموه فإنّكم غالبون‌