جهاد در آيينه قرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٠٠
سستى مىكردند يا ديگران را از آن بازمىداشتند. نيز نعمت شمردنِ دورى از مصائب جنگ را از جانب آنان، به عنوان بينشى ناپسند محكوم مىكند. ١ و إنّ منكم ...
١. راهنما ٣/ ٤٦٥.
جهاد:
سستى در ١؛ ممانعت از ٢ سختىهاى جنگ: ٣، ٤ سستى:
مجاهدان ١ متخلفان از جهاد:
عقيده ٣؛ سرزنش ٤ وَ لَئنْ أَصابَكُمْ فَضْلٌ مِنَ اللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمْ تَكُن بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يالَيْتَنىِ كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا (٧٣)
و اگر غنيمتى از خدا به شما برسد- چنانكه گويى ميان شما و ميان او [رابطه] دوستى نبوده- خواهد گفت: كاش من با آنان بودم و به نواى بزرگى مىرسيدم.
اين آيه در ادامه آيه قبل و درصدد بيان شرح حال متخلفان از جهاد است.
از اين رو، اختلاف موجود در آن آيه در اين كه متخلفان چه كسانىاند، در اين آيه نيز وجود دارد.
١. غنيمت و پيروزى در جهاد، فضل الهى ١: مراد از «فضل» در اين آيه، غنيمت و پيروزى در جهاد است. ٢ از اين رو، غنيمت و پيروزىاى كه در جهاد نصيب مجاهدان مىشود، فضل و بخششى از جانب خداوند است.
و لئن اصابكم فضل من اللّه ١. راهنما ٣/ ٤٦٦.* ٢. مجمع البيان ٣- ٤/ ١١٤؛ الكبير ١٠/ ١٧٩.
٢. حسرت متخلفان از جهاد براى محروم ماندن از غنيمت: متخلف از جهاد (منافق يا مسلمان سستايمان) [كه حضور نداشتن در ميدان جهاد را به هنگام شهادت، جراحت و يا شكست مسلمانان نعمتى الهى مىپنداشت] هنگام پيروزى مسلمانان و