جهاد در آيينه قرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٥
اين رو، مفيد انحصار يارى كننده به خداوند است. خداوند متعال به مؤمنان مىفرمايد:
اگر از كافران پيروى مىكنيد تا شما را يارى كنند، نادانى به خرج دادهايد؛ زيرا آنان، خود، ناتوان و سرگرداناند و شما كه عاقل هستيد، بايد از خداوند نصرت بخواهيد؛ زيرا تنها اوست كه شما را بر دشمنانتان پيروز مىكند. ١ همچنين با آنكه يارى ديگران نسبت به يارى خداوند قابل اعتنا نيست، خداوند خود را بهترين ياور خواند تا بفرمايد اگر بر فرض، نصرت و يارى ديگران قابل توجه باشد، باز او بهترين ياور است؛ زيرا مغلوب شدن در باره او متصور نيست، در حالى كه براى ديگران ممكن و متصور است. بنابراين، ناصر و ياور واقعى شما اوست؛ اگر بخواهد با اهل زمين يارىتان مىكند و اگر بخواهد با افكندن رعب در قلوب دشمنانتان. ٢ بل اللّه مولاكم و هو خيرالنّاصرين ١. الكبير ٩/ ٣١.* ٢. مجمع البيان ١- ٢/ ٨٥٦.
پيروزى:
عوامل ٣ كافران:
پيروى از ١؛ ولايت ١ مجاهدان:
مولاى ٢؛ ياور ٣ سَنُلْقِى فىِ قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُواْ الرُّعْبَ بِمَا أَشرَكُواْ بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنزِلْ بِهِ سُلْطنًا وَ مَأْوَئهُمُ النَّارُ وَ بِئْسَ مَثْوَى الظلِمِينَ (١٥١)
به زودى در دلهاى كسانى كه كفر ورزيدهاند، بيم خواهيم افكند؛ زيرا چيزى را با خدا شريك گردانيدهاند كه بر [حقّانيت] آن، [خدا] دليلى نازل نكرده است. و جايگاهشان آتش است، و جايگاه ستمگران چه بد است! بسيارى از مفسران برآناند كه اين آيه مربوط به جنگ احد است و در شأن نزول آن، دو قول است: يك- هنگامى كه ابوسفيان و مشركان در روز احد رو به مكه