اگر نزد ما مى‌ماندند، نه مى‌مردند و نه كشته مى‌شدند. خداوند متعال در پاسخ به اين سخنان مى‌فرمايد: مرگ، تنها، به اذن الهى است و كشته شدن پيامبر همانند رحلتش به دست خداست و دلالتى بر باطل بودن دين او ندارد و نيز ماندن مسلمانان در كنار شما تأثيرى در تأخير اجل آنان نداشت. ١ و ما كان لنفس أن تموت إلّابإذن اللّه كتاباً مؤجلًا ١. الكبير ٩/ ٢٢- ٢٣.
٣. تشويق به جهاد: عده‌اى از مفسران اين احتمال را مطرح كرده‌اند كه اين آيه درصدد تشويق مسلمانان به جهاد است؛ با اين بيان كه جهاد را براى ترس از كشته شدن ترك نكنيد؛ زيرا مرگ به دست خداست و ترك جهاد، اجل فرا رسيده را به تأخير نمى‌اندازد؛ همچنان كه رفتن به جهاد، اجل فرا نرسيده را جلو نمى‌اندازد. بنابراين، فرار از صحنه نبرد بى‌فايده است. ١ و ما كان لنفس أن تموت إلّابإذن اللّه كتاباً مؤجلًا ١. مجمع البيان ١- ٢/ ٨٥١؛ الكبير ٩/ ٢٣.
٤. مراتب ايمان مجاهدان در جنگ احد: از اين آيه استفاده مى‌شود كه مجاهدان حاضر در جنگ احد از لحاظ ايمان سه دسته بودند؛ دسته‌اى به دنبال دنيا و كسب غنيمت بودند، دسته‌اى‌ثواب آخرت را مى‌جستند و سرانجام، دسته‌اى، تنها، در پى خشنودى خداوند متعال بودند؛ اينان نه در پى دنيا بودند و نه به دنبال آخرت. ١ و من يرد ثواب‌الدنيا ... و سنجزى الشّاكرين‌ ١. الميزان ٤/ ٤٠.
جنگ روانى:
مقابله با ٢ جهاد:
تشويق به ٣ شايعات:
در جنگ ١، ٢ فرار از جنگ:
بى تأثيرى ٣ مجاهدان:
ارتقاى بينش ١؛ جنگ احد ٤؛ مراتب ايمان ٤