→ دارا بودن ذخاِیر زِیرزمِینِی و روزمِینِی و درِیاِیِی همواره مطمع نظر رومِی‌‌ها (فرنگ‌‌ها) بوده است. اؤگوستوس امپراطور روم (٢٧ق م-١٤م) به قصد دست انداختن بر ثروت جنوب شبه جزِیرة العرب مانند عطر، کندر، مرّ و بخور و همچنِین به اطاعت در آوردن قبائل عرب، سردار خود آِیلِیوس گالوس را بدِین سرزمِین روانه کرد. او پس از گذر از ِیثرب (مدِینه) و نجد به نجران رسِید و در راه خود شهرهاِیِی از جمله نجران را وِیران کرد. اما اِین حمله نافرجام ماند و رومِی‌‌ها بر استِیلا بر ِیمن توفِیق نِیافتند ... و علِی‌‌رغم پشت سر گذاشتن اِین حجمه‌‌هاِی مخرّب، کهن‌‌ترِین دولت‌‌هاِی جزِیره در ِیمن تأسِیس شد، زِیرا جنوب جزِیره به سبب داشتن خاک غنِی، باران‌‌هاِی فراوان موسمِی و منابع طبِیعِی و موقعِیت جغرافِیاِیِی ممتاز آن که در تلاقِی راه‌‌هاِی تجارت جهانِی زمِینِی و درِیاِیِی قرار داشت، زمِینه‌‌هاِی پِیشرفت کشاورزِی و پِیداِیش تمدن را فراهم ساخته بود ... و معِین از کهن‌‌ترِین دولت‌‌هاِی عربِی در حدود سال‌‌هاِی (١٣٠٠-٦٣٠ق م) ... مملکت سبأ در جنوب غربِی جزِیرة العرب (ِیمن) به عقِیده برخِی از محققان در سده (٨ ق م)... بر پا بود. پس از آن سلطنت سبأ به دست حمِیرِیان افتاد و آنان لقب ملک سبأ و ذورِیدان گرفتند، پاِیتخت ظفار حمِیر بود. منطقه جزِیرة العرب به طور اعمّ و ِیمن به طور اخصّ همواره دست به دست مِی‌‌گشت و حدود نِیمه سده ٤م سد مأرب بار دوم وِیران شد و در اِین عهد، پادشان حمِیر به آئِین مسِیحِیت گروِید و کلِیساهاِیِی در ظفر و عدن تأسِیس شد.

مناسبات اِیرانِیان با جزِیرة العرب در دوره ساسانِیان قابل توجه است، اردشِیر بابکان مؤسس اِین سلسله بر بحرِین و ساحل عمان استِیلا ِیافت و شهرِی در شرق جزِیرة العرب تأسِیس کرد و قبِیله عرب ازد را وادار به اقامت در عمان کرد. شاهپور ذو الاکتاف ِیا شاهپور دوم نِیز به بحرِین و حَجَر و ِیمامه حمله کرد و شمارِی از قبِیله عرب تمِیم و بکربن وائل و عبد الغِیث را کشت و تا نزدِیک مدِینه پِیشروِی کرد، سپس به سوِی بلاد بَکر و تغلب رفت، (دائرة المعارف بزرگ اسلامِی، ج١٨، ص٩٤).←