تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٢١١ - شخصِیت معنوِی جابر از نظر امامِیه و اهل سنت
استثناِیِی جابر در فرهنگ امامِیه آن است که حضور امام باقر در محافل درس جابر و رواِیت آن حضرت از وِی، به دِیده پذِیرش نگرِیسته شده است؛ اگرچه درباره توجِیه اِین نکته، وجوه گوناگونِی مطرح شده است. در منابع کهن شِیعه، ضمن تأکِید رواِیت آن حضرت از جابر، به عنوان ِیکِی از توجِیهات، اشاره شده است که واسطه ساختن جابر در رواِیت از پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله، تنها محملِی ظاهرِی بوده است تا رواِیات آن حضرت از رسول اکرم صلِّی الله علِیه و آله را نزد عامّه قابل قبول سازد.[١]
باِید در اِینجا افزود که برخِی خصوصِیات، مانند شناخته شدن جابر به عنوان راوِی اصلِی «حدِیث لوح فاطمه الزهراء» در باب امامت ائمة دوازدگانه در فرهنگ شِیعِی بهعنوان عالِی السند،
[١] براِی اِین توجِیهات رجوع کنِید به: معرفة الرجال (محمد کشِی)، ص٤٢ و٤٣؛ من لا ِیحضر الفقِیه (ابن بابوِیه)، ج٤، ص٢٥٤؛ کفاِیة الاثر (علِی خزاز)، ص٥٦؛ الاختصاص (مفِید)، ص٦٣. براِی نمونههاِیِی از رواِیت آن حضرت از جابر در منابع امامِی مراجعه شود به: اصل، ضمن الاصول الستة عشر (عاصم بن حمِید)، ص٣١؛ النوادر، ضمن الاصول الستة عشر (علِی بن اسباط)، ص١٢٨؛ بصائر الدرجات (محمد صفار)، ص٤٣٤؛ قرب الاسناد (عبداللّه حمِیرِی)، ص١١٠؛ التمحِیص (منسوب به ابن همام اسکافِی)، ص٤٠؛ الکافِی (محمد کلِینِی)، ج١، ص٥٣٢ و ج٨، ص١٦٨؛ الامالِی (مفِید)، ص٦٦ و٧٧ و١٢٦ و١٦٥ و١٩٠ و٢١٤ و٣١١ و٣٤٥؛ الاختصاص (مفِید)، ص٢٢٢. همچنِین از منابع اهل سنت: سنن ابوداوود (سلِیمان ابوداوود سجستانِی)، ج٢، ص١٨٢؛ اسد الغابة (علِی بن اثِیر)، ج١، ص٢٥٧.