تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٢٣٦ - ٢ ابو الهِیثم بن تَِیّهان
برخِی نام پدرش را مالک و لقبش را تَِیِّهان ذکر کرده و برخِی تِیهان را نام پدر او دانستهاند. همسر او ملِیکه بنت سهل بن زِید بن عامر بن عمرو بن جُشَم بود و ابوالهِیثم حضور پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله اسلام آورده و با آن حضرت بِیعت کرد. او پِیش از اسلام اهلِ توحِید و ِیکتاپرستِی بود و در دوره جاهلِیت از بُت پرستِی بِیزارِی مِیجست. او نخستِین بِیعت کننده با پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله در عقبه اولِی و ثانِیه بود و از نقباِی (برگزِیدگان پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله) دوازدهگانه بود و او در همه غزوهها از جمله بدر و اُحد شرکت داشت و با دو دست شمشِیر گرفته و با دشمنان پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله مِیجنگِید. بدِین جهت او را لقب «ذو السِیفِین» داده بودند. وِی در سال ِیازدهم بعثت پس از بازگشت دو تن از خزرجِیان از حج و اسلام آوردن آنها، از ظهور دِین جدِید آگاه شد و اسلام آورد. سپس در بِیعت عقبه اول به سال دوازدهم بعثت و عقبه دوم به سال سِیزدهم حضور ِیافت و به عنوان نقِیب بنِی عبدالاشهل، از طرف پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله برگزِیده شد.[١]
بعضِی نِیز وِی را همپِیمان بنِی عبدالاشهل نامِیدهاند. او در دِیدار با پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله، نگرانِی جمعِی از ِیثربِیان را که با پذِیرش اسلام
[١] السِیرة النبوِیة (ابن هشام)، ج١، ص٤٣٣ - ٤٤٧؛ الطبقات الکبرِی (ابن سعد)، ج٣، ص٦٠٧؛ المحبر (ابن حبِیب)، ص٧٤؛ تارِیخ (ابوزرعه دمشقِی)، ج١، ص٥٧٥؛ الانساب الاشراف (بلاذرِی)، ج١، ص٢٤٠ - ٢٥٢.