تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ٢٠٩ - شخصِیت معنوِی جابر از نظر امامِیه و اهل سنت

و ثناِی او متّفق القول هستند و هِیچ مذمّت و نقطه ضعفِی را فرِیقِین درباره او رواِیت نکرده‌اند. رجالِی بزرگ مثل مرحوم آِیت اللّه مامقامِی صاحب تنقِیح المقال مِی‌نوِیسد: «جابر بن عبداللّه انصارِی مورد وثوق است و عظمتش برتر از آن است که نِیاز به توضِیح باشد».[١]

وابستگِی جابر به اهل بِیت علِیهم السلام و جلالتش، مشهور و مورد وثوق است. مواضع خاص او نسبت به اهل بِیت علِیهم السلام از ِیک‌‌سو و موضع انتقادِی او درباره مخالفان اهل بِیت علِیهم السلام نه تنها درباره خلفا و امراِی اموِی، بلکه نسبت به خلفاِی پِیش از خلِیف? بر حق رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله ِیعنِی امِیرالمؤمنِین‌‌، موجب شده بود تا شِیعِیان او را از پِیشِینِیان مذهب خود بشمار آورند؛ از جمله در رواِیتِی به نقل از ابراهِیم ثقفِی به نقل از جابر چنِین آمده است که عمر به هنگام وفات از سه چِیز توبه کرد و سومِین آنها سلب حقّ امامت از اهل بِیت علِیهم السلام بود.[٢]

جابر از اولِین ِیاران امِیرالمؤمنِین‌‌ و در شمار اصحاب خاص آن حضرت محسوب و در منابع امامِیه، نه تنها او را از ِیاران امام علِی‌‌،[٣] بلکه او را در شمار اصحاب امام حسن، امام حسِین، امام

[١] تنقِیح المقال، ج١، ص٢٠٠.

[٢] خصال (محمد بن بابوِیه)، ص١٧١.

[٣] رجال برقِی (احمد برقِی)، ص٣؛ الجمل (محمد مفِید)، ص٥٢؛ کتاب سلِیم بن قِیس (به کوشش محمد باقر انصارِی)، ص٤٠٠.