تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن
(١)
پِیش گفتار
١١ ص
(٢)
نفوذ اِیرانِیان در ِیمن
١١ ص
(٣)
ارتداد اسود عنسِی ِیمنِی
١٨ ص
(٤)
مقدمه
٢١ ص
(٥)
آغاز حلقه ارتباطِی أوس و خزرج با رسول خدا
٢٥ ص
(٦)
فصل اول اوصاف عمومِی اعراب قبل از اسلام
٢٩ ص
(٧)
فصل دوم رِیشه ِیابِی بنِیادِی قبِیله اوس و خزرج
٣٩ ص
(٨)
سکونت در ِیثرب
٤١ ص
(٩)
گسترش مسِیحِیت
٤٤ ص
(١٠)
منشأ پِیداِیش انصار
٤٧ ص
(١١)
زِیرمجموعه هاِی اوس و خزرج
٤٨ ص
(١٢)
روابط اوس و خزرج
٤٩ ص
(١٣)
آِیِین ها و مناسک اوس و خزرج پِیش از اسلام
٥١ ص
(١٤)
بت پرستِی
٥١ ص
(١٥)
سرآغاز تشرف قوم اوس و خزرج به آئِین مقدس اسلام
٥٣ ص
(١٦)
سابقه مسِیحِیت در ِیثرت
٥٨ ص
(١٧)
ِیهودِیت
٦٠ ص
(١٨)
فصل سوم نفوذ و گسترش اسلام در مِیان اوس و خزرج
٦٥ ص
(١٩)
بِیعت عقبه اول
٦٧ ص
(٢٠)
بِیعت عقبه دوم
٧٢ ص
(٢١)
فصل چهارم نقش اوس و خزرج در حکومت نبوِی
٧٩ ص
(٢٢)
فصل پنجم سابقه پِیداِیش انصار و مهاجر
٨٥ ص
(٢٣)
معناِی «انصار»
٨٥ ص
(٢٤)
مبدأ نصرت رساندن اهل ِیثرب به پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله
٨٦ ص
(٢٥)
تحول مفهوم انصار
٩١ ص
(٢٦)
مهاجران و انصار
١٠٢ ص
(٢٧)
رابطه انصار با پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله
١٠٨ ص
(٢٨)
انصار پس از رحلت پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله
١١٠ ص
(٢٩)
فصل ششم شخصِیت هاِی معروف شِیعه یمنِی/
١١٥ ص
(٣٠)
1 کمِیل بن زِیاد نخعِی
١١٥ ص
(٣١)
2 مالک اشتر نخعِی
١١٧ ص
(٣٢)
کنِیه و القاب
١١٧ ص
(٣٣)
خوِیشتن دار و خِیرخواه مردم
١١٩ ص
(٣٤)
3 اوِیس قرنِی ِیمانِی
١٢١ ص
(٣٥)
سِیر و پاِیان زندگِی اوِیس قرنِی
١٢٢ ص
(٣٦)
اوِیس در نگاه پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله
١٢٣ ص
(٣٧)
امام علِی در انتظار اوِیس
١٢٤ ص
(٣٨)
نورِیان مر نورِیان را طالب اند
١٢٥ ص
(٣٩)
شهادت اوِیس در جنگ صفِین
١٢٦ ص
(٤٠)
مرقد و مزار اوِیس
١٢٦ ص
(٤١)
برخِی از بزرگان قبِیله خزرج ِیمنِی
١٢٧ ص
(٤٢)
1 جابر بن عبداللّه انصارِی
١٢٧ ص
(٤٣)
پدر جابر
١٢٧ ص
(٤٤)
مقام پدر جابر بن عبداللّه
١٣٢ ص
(٤٥)
نسب مادر جابر
١٣٥ ص
(٤٦)
همسر و فرزندان جابر
١٣٦ ص
(٤٧)
اولِین آگاهِی ما از زندگِی اسلامِی جابر
١٣٨ ص
(٤٨)
سوابق جابر در مسِیر تارِیخ اسلامِیت او
١٤١ ص
(٤٩)
اولِین حضور جنگِی جابر
١٤٨ ص
(٥٠)
برخورد عاطفِی رسول الله صلِّی الله علِیه و آله با جابر
١٤٩ ص
(٥١)
جابر در غزو? بنِی مُصْطَلِق
١٥٠ ص
(٥٢)
جابر در غزو? خندق (احزاب)
١٥٢ ص
(٥٣)
جابر در فتح مکه
١٥٥ ص
(٥٤)
جابر در حجة الوداع
١٥٩ ص
(٥٥)
جابر در عصر خلفاء
١٦١ ص
(٥٦)
جابر تحت ولاِیت امام علِی
١٦٤ ص
(٥٧)
جابر در جنگ هاِی دوران حکومت امام علِی
١٦٨ ص
(٥٨)
موضع جابر مقابل بنِی امِیه
١٧٠ ص
(٥٩)
احترام جابر به ولاِیت امام حسن مجتبِی
١٧٣ ص
(٦٠)
رابطه ولاِیِی جابر با امام حسِین
١٧٦ ص
(٦١)
رابطه ولاِیِی جابر با امام سجاد
١٧٩ ص
(٦٢)
جابر با امام باقر
١٨٣ ص
(٦٣)
ملاقات جابر با امام باقر
١٨٥ ص
(٦٤)
برخورد جابر با عبدالملک مروان
١٩٥ ص
(٦٥)
شخصِیت علمِی جابر نزد امامِیه و اهل سنت
١٩٧ ص
(٦٦)
جاِیگاه فقهِی جابر
٢٠٦ ص
(٦٧)
شخصِیت معنوِی جابر از نظر امامِیه و اهل سنت
٢٠٨ ص
(٦٨)
وفات جابر
٢١٤ ص
(٦٩)
2 انس بن مالک
٢١٧ ص
(٧٠)
موضع انس بعد از رحلت پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله
٢١٩ ص
(٧١)
وفات انس بن مالک
٢٢٠ ص
(٧٢)
3 ابو اِیوب انصارِی
٢٢٠ ص
(٧٣)
رحلت ابو ايوب
٢٢١ ص
(٧٤)
4 ابو قتاده انصارِی
٢٢٢ ص
(٧٥)
ابو قَتاده در دوران خلفا
٢٢٣ ص
(٧٦)
5 ابوسعِید خدرِی
٢٢٤ ص
(٧٧)
6 زِید بن ثابت
٢٢٥ ص
(٧٨)
زندگِی علمِی زِید بن ثابت
٢٢٦ ص
(٧٩)
وفات زِید
٢٢٩ ص
(٨٠)
7 حسان بن ثابت
٢٣٠ ص
(٨١)
والدِین
٢٣١ ص
(٨٢)
دِین حسّان
٢٣١ ص
(٨٣)
شعر وِی در روز عِید غدِیر
٢٣٢ ص
(٨٤)
وفات
٢٣٣ ص
(٨٥)
حامِیان اوسِی پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله
٢٣٣ ص
(٨٦)
1 سعد بن معاذ
٢٣٣ ص
(٨٧)
شهادت سعد بن معاذ
٢٣٤ ص
(٨٨)
2 ابو الهِیثم بن تَِیّهان
٢٣٥ ص
(٨٩)
3 حنظلة بن أبِی عامر
٢٣٧ ص
(٩٠)
فهرست منابع و مآخذ
٢٣٩ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص

تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٢٢ - سِیر و پاِیان زندگِی اوِیس قرنِی

سِیر و پاِیان زندگِی اوِیس قرنِی

اوِیس در قَرَن[١] از نواحِی استان عسِیر در کشور ِیمن دِیده به جهان گشود و نسب او به ِیکِی از قباِیل ِیمنِی به نام مَذحج مِی‌‌رسد.[٢] در سال دهم هجرت، پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله حضرت علِی‌‌ را به قصد تبلِیغ اسلام به سوِی ِیمن فرستاد. آن حضرت، مردم ِیمن را به اسلام دعوت کرد و مردم، گروه گروه دعوت حق او را پذِیرفتند و اوِیس قرنِی هم به اسلام گروِید و خالصانه ندا برآورد: «أَشهدُ اَنْ لا اِله اِلا اللّه و اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً رسولُ اللّه».

اوِیس به حکم پِیوند فطرتِی و همچنِین به پِیروِی از فرماِیش پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله به نِیکِی و مهربانِی کردن با والدِین، مراقب مادر بود. اوِیس با إذن مادر، براِی دِیدار پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله به سوِی مدِینه سفر کرد. مادر که کسِی جز اوِیس براِی تِیمارِیش نداشت و نِیازمند پرستارِی


[١] نام‌‌گذارى اويس به «قرنى» چند وجه دارد: اول: قَرَن منطقه‌‌اى است نزديک طائف و اهل نجد از اين موضع، احرام حج مى‌‌بستند كه ميقات ايشان است و اويس را از اين منطقه مى‌‌دانند. دوم: قَرَن منسوب به قبيله بنى قرن است و اين قبيله از بنى عامر بن صعصعه مى‌‌باشد. وجه سوم: قران نام شخصى است از اجداد اويس، زيرا مورّخان او را اين‌‌گونه معرفى مى‌‌كنند: اويس بن عامر بن جزء بن مالک بن عمرو بن سعد بن عصوان بن قرن بن ردمان بن ناحية بن مراد. پس اويس قرنى منسوب است به قرن بن ردمان كه يكى از اجداد اوست و اين وجه در نام‌‌گذارى اويس به قرنى به حقيقت نزديک‌‌تر است (دائرة المعارف بزرگ اسلامِی).

[٢] الطبقات‌ الكبرى، ترجمه، ج‌٦، ص٦١١.