تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٠٦ - مهاجران و انصار

لَا يَجِدُونَ فِِی صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَ لَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَ مَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ)‌‌؛ «و آن جماعت از انصار كه پيش از (هجرت) مهاجرين (در مكّه به رسول خدا ايمان آوردند) و مدينه را خانه ايمان گردانيدند و مهاجرينِی که بعد از آنها كه به سوى آنها آمدند دوست مى‌دارند و در دل خود هيچ حاجتى نسبت به آنچه (از غنائم بنى‌‌نضير) كه نصِیب آنها شده است نمى‌يابند هر چند خود نيازمند باشند باز مهاجران را بر خويش مقدم مى‌دارند و (در نظام قانون‌‌گذارِی الهِی چنِین است) کسانِی که خود را از آزمندِی و حسادت و از خوى بخل حفظ کنند. آنان به حقيقت رستگاران عالمند».

پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله رفتار انصار با مهاجران را به محبت والدِین به فرزندشان تشبِیه كرده است.شبِیه به اِین تعبِیر در گزارش عباس عموى پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله از جنگ حنِین وجود دارد. بر اساس آن، زمانى كه همه در حال فرار بودند چون به خواست پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله انصار فراخوانده شدند، همچون توجه مادر به نداى فرزندى كه به خطر افتاده، به اِیشان توجه خاصِی كردند.در گزارش‌هاى دِیگرى هم آمده كه مهاجران با مشاهده رفتار انصار از آن بابت نگران شده بودند كه آنان همه اجر الهى را مخصوص خود بدانند.

مؤِید اِین نگرانِی اِین بود که گاه تنش‌‌هاِیى هم مِیان برخى