تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ٨٨ - مبدأ نصرت رساندن اهل ِیثرب به پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله

تفكِیک شده و بر كنش خاصى اطلاق شده است: (... وَ الَّذِينَ آوَواْ وَ ّنَصَرُواْ ...‌‌)،از اِین‌‌‌رو شاِید نتوان پذِیرفت كه بِیعت كنندگان عقبه دوم از واژه نصرت در سخنان خود با پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله استفاده كرده باشند، زِیرا همان‌گونه كه گفته شد، نصرت در جنگ بدر آغاز گردِید.

ردِیابى نخستِین كاربردهاى واژه انصار براى مسلمانان ِیثرب با تكِیه بر متون اسلامى ناكام مى‌ماند، زِیرا مؤلفان اِین متون در سده دوم و سوم به تحول مفهوم انصار پس از عصر نبوى توجه نكرده‌اند و هرگاه مى‌خواستند از اوس ِیا خزرج نام ببرند از اِین واژه استفاده مى‌كردند. در سوره «انفال» پس از بِیان حوادث جنگ بدر و در آِیات پاِیانى اِین سوره براى اشاره به مسلمانان ِیثربى، از عبارت‌هاِیى چون(‌‌... وَ الَّذِينَ ... نَصَرُواْ ...‌‌) استفاده شده است و نشان مى‌دهد كه هنوز واژه انصار به عنوان تخصصِی براى آنها تبدِیل نشده است (سال دوم هجرى)؛ اما در آِیات سوره «توبه» نام انصار در كنار نام مهاجران آمده و نشان مى‌دهد كه چنِین واژه‌اى در سال ششم هجرِی در اثر کثرت استعمال به نام آنها تخصص پِیدا کرده و براى همگان شناخته شده بوده است:(‌‌... الْمُهَاجِرِينَ وَ الأَنصَارِ ...‌‌.)[١]

در آِیات مدنى قرآن كرِیم، لغت انصار، هفت بار تكرار شده است. اِین لغت دوبار در سوره «توبه» همراه با لغت مهاجرِین بِیان

[١] سوره توبه، آيات١٠٠ - ١١٧.