تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٢٠٧ - جاِیگاه فقهِی جابر
محمد امِیر در کتابِی با عنوان (جابر بن عبداللّه و فقهه) کوشش کرده است تا صورتِی مدوّن از فقه جابر بر اساس منقولات گسترده در منابع به دست دهد.[١]
ِیکِی از وِیژگِیهاِی مهم در فقه جابر، نگاه تحولِی او به فقه است؛ از جمله وِی در مسائلِی مانند لغو ذکر «حِی علِی خِیر العمل» در اذان[٢] و ممنوعِیت «منع از بِیع اُم ولد»[٣] و ممنوعِیت «منع از نکاح متعه»[٤] ِیادآور مِیشود که اِین احکام مربوط به عصر خلِیفه دوم (عمر) بود و در عصر پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله و خلِیفه اول (ابوبکر)، مخالف آن رواج داشت.
فارغ از احادِیث منقول از جابر در منابع امامِیه، در آثار فقهِی و حدِیثِی امامِیه نِیز گاه به برخِی فتاواِی جابر اشاره شده است.[٥] در اِینباره به خصوص آن دسته از آراء فقهِی وِی بِیشتر مورد توجه امامِیه بود که براِی احتجاج آنان در برابر اهل سنت، در مسائلِی چون حلِّیت متعه[٦] و ردّ تعصِیب در ارث[٣٧٤] مِیتوان نام برد. سنت حجامت و
[١] جابر بن عبداللّه و فقهه، چاپ بِیروت، ١٤٢١ق، ٢٠٠٠م.
[٢] الاذان (محمد ابو عبداللّه علوِی)، ص٣٠.
[٣] الانتصار (سِید مرتضِی)، ص٣٨٦.
[٤] صحِیح مسلم (مسلم بن حجاج)، ج٢، ص١٠٢٣.
[٥] قرب الاسناد (عبداللّه حمِیرِی)، ص٧٦، فقه الرضا علِیه السلام، ص١٢٣.
[٦] النوادر (احمد بن محمد بن عِیسِی، ص٨٨؛ المسائل الصاغانِیة (مفِید)، ص٣٦؛ الانتصار (سِید مرتضِی)، ص٢٦٨.
[٧] الانتصار (سِید مرتضِی)، ص٢٦٨؛ المسائل الصاغانِیة (مفِید)، ص٤١٤. تَعصِیب ←