قرار خواهند گرفت و در اِین رابطه سه خلِیفه نخست از خلفاى راشدِین،[١] هِیچ منصب و سهم قابل توجهى از اداره امور را به انصار واگذار نکردند و بزرگ اِیشان سعد بن عباده كه با خلِیفه اول و دوم بِیعت نكرده بود، به طرز مشكوكى در زمان خلافت عمر در حوران شام كشته شد. بسِیارى از انصار هم در جنگ‌هاى رِدّه[٢] (سال‌هاى ١١ - ١٢ هجرى) در دفاع از نظام اسلامِی كشته شدند.

[١] خلفاِی راشدِین عنوانِی است که اهل سنت به نخستِین حاکمان اربعه پس از پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله داده‌‌اند. و خلفاِی راشدِین به ترتِیب عبارتند از: ابوبکر، عمر، عثمان و علِی. در برخِی منابع حسن بن علِی هم در شمار خلفاِی راشدِین ذکر شده است. اهل سنت عنوان راشدِین را ممِیز خلفاِی صدر اسلام از خلفاِی بنِی امِیه مِی‌‌دانند و بر اِین باورند که در دوره خلافت آنان فضاِیل اسلامِی شکوفا شده است.

[٢] جنگ‌هاِی رِدَّة، مجموعه جنگ‌هاِیِی است که به دستور ابوبکر بن ابِی‌قحافه خلِیفه اول، در سال‌هاِی ١١ و ١٢ هجرِی قمرِی علِیه گروه‌هاِیِی که آنها را مرتد مِی‌خواند، انجام شد. «رِدَّة» در لغت به معناِی برگشت از دِین و کافر شدن است (مفردات ألفاظ القرآن - راغب اصفهانِی، ص٣٤٩). اِین جنگ‌ها علِیه پِیروان پِیامبران دروغِین و افراد و قباِیلِی روِی داد که از پرداخت زکات به حکومت خوددارِی مِی‌کردند. کشتن افرادِی همچون مالک بن نُوَِیره صحابِی پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله توسط خالد بن ولِید فرمانده اعزامِی خلِیفه اول به جرم نپرداختن زکات، اعتراض برخِی از صحابه همچون ابوقتاده انصارِی و عمر بن خطاب را در پِی داشت. همچنِین از ماجراِی جنگ‌هاِی ردّه براِی رد نظرِیه عدالت صحابه استفاده مِی‌شود؛ چراکه طرفِین اِین جنگ‌ها از صحابه پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله بودند و قتل برخِی از صحابه توسط برخِی دِیگر و دِیگر اتفاقات رخ‌داده در اِین ماجرا با عدالت آنان سازگار نِیست. (دائرة المعارف بزرگ اسلامِی، مقاله رده - جنگ‌‌ها، جلد چاپِی ٢٤، نوِیسنده: زهِیر صِیامِیان، وِیراِیش شده در ٤/١٠/١٣٩٨).