تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٣٦ - فصل اول اوصاف عمومِی اعراب قبل از اسلام
در فصل مِیوه از زِیر درختان عبور مِیکرد آن قدر مِیوه در آن مِیرِیخت که بعد از مدت کوتاهِی سبد پر مِیشد!
نشانه بزرگِی که در اِین آِیات به آن اشاره شده است تبدِیل شدن مهمترِین عامل عمران و آبادانِی (سِیلها) به عنوان عامل وِیرانِی است.
وفور نعمت آمِیخته با امنِیت، محِیطِی بسِیار مرفّه براِی زندگِی پاک و پر نشاط و مهِیا براِی اطاعت پروردگار و سِیر تکامل در جنبههاِی معنوِی بوده است، اما آنها ناسپاسِی کرده و قدر اِین همه نعمت را ندانسته و آفرِیننده آنها را فراموش کردند و به کفران نعمت مشغول شده و بجاِی آن به تفاخر با هم پرداخته و به اختلافات طبقاتِی دامن زدند. (فَقَالُوا رَبَّنَا بَاعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا وَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ وَ مَزَّقْنَاهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فِِی ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ)؛[١] «آنها گفتند: بار الها! سفرهاى ما را از همدِیگر دور و دراز گردان و (به اين تقاضاى بىجا) بر خويش ستم كردند، ما هم آنها را با داستانها و مَثلهاى عبرتآموز امتحان كرده وانگه به كلى متفرق و پراكنده ساختيم. در اين عقوبت براى مردمان پُر صبر و شكر، آياتى (از عبرت و حكمت) آشكار است». در اِین داستانها که از قوم سبأ نقل کردِیم، اندرزها و آِیتهاِی روشنِی است براِی کسِی که در راه خدا صبر بسِیار داشته باشد و از طرف دِیگر در برابر
[١] سوره سبأ، آِیه١٩.