امام رضا علِیه‌السلام به او فرمود: بزرگ‌ترِین فضِیلت در اِین زمِینه جرِیان مباهله است، چه آنکه خداوند مِی‌فرماِید: کسِی که مِی‌خواهد با تو محاجّه کند آنها را دعوت کن! رسول خدا صلى ‌الله ‌عليه ‌و آله، حسن و حسِین علِیهما‌السلام را که دو پسرش بودند دعوت کرد و فاطمه سلام الله علِیها را که در اِین مورد خاص نساء اوست و لاغِیر و امِیر المؤمنِین علِیه‌السلام را که به‌منزل? جان اوست دعوت کرد. پس ثابت مِی‌شود در مِیان مجموع مخلوقات آفرِینش، اجلّ و افضل از رسول خدا٦ نِیست، پس واجب است که نبوده باشد احدِی افضل از نفس رسول خدا ٦ به حکم خداوند - تبارک و تعالِی - . و منظور از نفس مصداقاً علِی بن ابِی طالب علِیهما‌السلام است.

راوِی مِی‌گوِید: مأمون گفت: آِیا اِین‌چنِین نِیست که خداوند - تبارک و تعالِی - «الأبناء» را به لفظ جمع و رسول اللّه ٦ دو پسرش را به‌خصوص دعوت کرد و ذکر کرده نساء را به لفظ «اسم جمع» و همانا رسول خدا٦ دعوت کرد دخترش را تنها، وگرنه جاِیز بود ذکر بکند دعوت را براِی کسِی که او به منزل? جان اوست، و مراد از جان در اِینجا خود پِیغمبر است نه غِیر او که «امِیر المؤمنِین علِیه‌السلام» باشد. پس براِی امِیرالمؤمنِین علِیه‌السلام، آن فضِیلتِی که تو بِیان کردِی نمِی‌باشد!

راوِی مِی‌گوِید: حضرت رضاعلِیه‌السلام در پاسخ گفت: آنچه که تو ذکر کردِی نزدِیک به واقع نِیست و صحت ندارد ِیا امِیرالمؤمنِین! (حضرت در اِینجا ِیک جواب نقضِی و ِیک جواب حلِّی داد)، به