انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی
(١)
مقدّمه
٩ ص
(٢)
جایگاه و اعتبار عقل
٣٠ ص
(٣)
جایگاه عقل در آیات
٣٠ ص
(٤)
آیه اول
٣٠ ص
(٥)
آیه دوم
٣٠ ص
(٦)
آیه سوم
٣١ ص
(٧)
آیه چهارم
٣٢ ص
(٨)
آیه پنجم
٣٢ ص
(٩)
آیه ششم
٣٢ ص
(١٠)
جایگاه عقل در روایات
٣٤ ص
(١١)
عقل و فرمانبرداری از خدا
٣٤ ص
(١٢)
عقل و شبهِ عقل
٣٤ ص
(١٣)
پیوند عقل و دین در روایات
٣٦ ص
(١٤)
نقش عقل در میزان کیفر و پاداش
٣٦ ص
(١٥)
توصیف عقل و جایگاه آن
٣٧ ص
(١٦)
بالا بردن سطح ادراک عقل
٤٩ ص
(١٧)
مخزون
٥١ ص
(١٨)
مکنون
٥٢ ص
(١٩)
بیان عبارت «لَمْ یطَّلِعْ عَلَیهِ نَبِیٌّ مُرْسَلٌ وَ لاَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ»
٥٣ ص
(٢٠)
مناظره امام رضا
٦٧ ص
(٢١)
ترجمه مناظره امام رضا
٧٨ ص
(٢٢)
مناظره امام رضا
٩٨ ص
(٢٣)
ترجمه مناظره امام رضا
١٠٩ ص
(٢٤)
اساس و بنیاد ادبیات با لسانهای مختلف
١٢٠ ص
(٢٥)
مناظره شخصی مأمون با امام رضا
١٢٩ ص
(٢٦)
ترجمه مناظره مأمون با امام رضا
١٣٠ ص
(٢٧)
مناظرات دیگر امام رضا
١٣٢ ص
(٢٨)
مبدأ پیدایش فلسفه در میان دانشمندان جهان اسلام
١٤٠ ص
(٢٩)
بیت الحکمة «خَزانة الحکمة»
١٥١ ص
(٣٠)
نخستین رئیس بیت الحکمه
١٥٢ ص
(٣١)
نقش مأمون در تأسیس بیت الحکمة
١٥٤ ص
(٣٢)
تحول فلسفه در زمان مأمون عباسی
١٥٩ ص
(٣٣)
انگیره کینه مأمون با امین
١٦٣ ص
(٣٤)
نفوذ سیاسی فضل بن سهل و فرجام او
١٦٦ ص
(٣٥)
اوضاع فرهنگی دوران امام رضا
١٧٠ ص
(٣٦)
شیوههای مبارزه امام رضا
١٧٣ ص
(٣٧)
الف مناظره
١٧٤ ص
(٣٨)
ب تربیت شاگردان
١٧٩ ص
(٣٩)
ج ارسال نامهها و شیوهنامهها
١٨١ ص
(٤٠)
د پاسخ به پرسشها و شُبُهات دینی
١٨١ ص
(٤١)
انگیزه مأمون در حذف امام و تعطیل مکتب او
١٨٥ ص
(٤٢)
1 تصمیم به حذف فیزیکی آن حضرت
١٨٨ ص
(٤٣)
2 بستن در مکتب آن حضرت
١٨٨ ص
(٤٤)
چو دزدی با چراغ آید، گزیدهتر برد کالا
١٨٩ ص
(٤٥)
فهرست منابع
١٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٦٠ - تحول فلسفه در زمان مأمون عباسی

مذاهب مختلف و محل بحث و مناظره اِیشان بوده است که بعدها وارد حوزه‌هاِی اسلامِی شد. از سوِی دِیگر تحت تأثِیر استادش ابوالهذِیل علّاف که به شدت طرفدار ارسطو و مکتب او بود.

٣ - بنا به حکاِیت بعضِی، شبِی مأمون، ارسطو[١] فِیلسوف ِیونانِی را در خواب دِید و از او برخِی پرسش‌ها کرد و چون بِیدار شد، به ترجمه کتاب‌هاِی او از ِیونانِی به تازِی اقدام نمود.[٢] براِی اِین کار به پادشاه روم نامه نوشت و از او خواست که آنچه کتب فلسفه در خزانه‌هاِی روم وجود دارد برگزِیند و براِی او بفرستد و او اول امتناع، سپس بعد از تفکّر اِین کار را پذِیرفت و عده‌اِی را مأمور اِین کار کرد که از جمله آنها حجاج بن مطر و ابن البطرِیق بودند.[٣]

مأمون پس از قتل برادرش امِین در سال ١٩٨ق به خلافت رسِید


١. اَرِسطو ِیا اَرِسطاطالِیس که به لاتِین aristotle و در لغتنامه دهخدا به کسر «راء» اَرِسطو و به ِیونانِی آرِیست تِلِس تلفظ مِی‌شود، در سال ٣٨٤ پِیش از مِیلاد در شهر استاگِیرا مقدونِیه به دنِیا آمد و در سنّ ٦٣ سالگِی درگذشت. او ِیکِی از مهم‌ترِین فِیلسوفان غربِی به حساب مِی‌آِید. در هجده سالگِی به آکادمِی افلاطون راه ِیافت و به مدت بِیست سال در مکتب افلاطون کسب دانش کرد و آموزگار اسکندر مقدونِی بود. تألِیفات او در زمِینه‌ها و رشته‌هاِی گوناگون از ‌جمله فِیزِیک، متافِیزِیک، شعر، زِیست‌شناسِی، منطق، علم بِیان، سِیاست، دولت و اخلاق بوده‌ است. ارسطو به همراه سقراط و افلاطون از تأثِیرگذارترِین و بزرگ‌ترِین فِیلسوفان ِیونان باستان بوده ‌است. اِین سه تن، فلسفه غربِی را بر اساس فلسفه ماقبل سقراط بنِیاد نمودند. ارسطو فلسفه را به‌ عنوان «دانش هستِی» تعرِیف مِی‌کرد. (دهخدا، علِی اکبر، لغتنامه، ذِیل واژه ارسطو و ارسطاطالِیس؛ نرم افزار جامع طب، مرکز تحقِیقات کامپِیوترِی علوم اسلامِی).

٢. تارِیخ فلاسفه اِیرانِی، ص٥٥ ـ ٥٧.

٣. سِیره ابن هشام، به نقل از تارِیخ فلسفه اِیران.