عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٧ - حكمت در توجه به مسائل عالى الهى
خود، پشيمان شده و توبه حقيقى نموده و تصميم بگيرد كه انشاء الله در مابعد عود ننموده، بلكه تلافى و تدارك آن را در ما بعد بنمايد و متذكر شود كه:
«ألنوم أخ الموت».
خواب برادر مرگ است.
[الله يتوفى الأنفس حين موتها و التي لم تمت في منامها][١].
و خداست كه روح [مردم] را هنگام مرگشان به طور كامل مىگيرد و روحى را كه [صاحبش] نمرده است نيز به هنگام خوابش [مىگيرد].
تجديد عهد به ايمان و شهادتين و عقايد حقه نموده، با طهارت رو به قبله «كما يجعل الميت فى قبره» به نام خدا استراحت نموده و به مقتضاى آيه شريفه در مقام تسليم روح خود به حضرت دوست جل و علا بر آمده بگويد:
|
اين جان عاريت كه به حافظ سپرده دوست |
روزى رخش ببينم و تسليم وى كنم[٢] |
|
مشغول توجه به حضرت حق جل و علا و تسليم خود به او شده تا او را خواب بربايد و ملتفت آن باشد كه چون خواب رود به سراسر وجودش از روح و بدن در قبضه قدرت حضرت حق جل و علا خواهد بود، بحدى كه حتى از خود غافل و بىشعور مىشود و اگر اعاده روح به بدن نفرمايد، موت حقيقى خواهد بود، چنان كه در آيه شريفه مىفرمايد:
[فيمسك التي قضى عليها الموت و يرسل الأخرى إلى أجل مسمى][٣].
[١] -زمر( ٣٩): ٤٢.
[٢] -حافظ.
[٣] -زمر( ٣٩): ٤٢.