عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٧٢ - معانى اصطلاحات عرفانى

شاهد: آنچه حاصل شود دل را، از اثر مشاهده يا به علم لدنى، علمى كه تو را نبود و حق داد بى‌واسطه اديب و استاد، يا بطريق وجد يا حال يا تجلى يا شهود.

شراب: غلبات عشق را گويند.

مجلس: آنات و اوقات حضور با حق تعالى.

عشرت: لذات انس است با حق‌تعالى و شعور و آگاهى از لذت.

طرب: انس با حق‌تعالى و سرور دل در آن.

عيش: دوام حضور است با فراغت تمام.

خم خانه: محيط تجليات عالم قلوب و مهبط غلبات عشق.

ميكده: مقام مناجات.

ميخانه: عالم لاهوت.

باده: عشق ابتدايى.

ساقى: تجلى محبت كه سبب سكر گردد.

[١] -گلشن راز: شيخ محمود شبسترى.

[٢] -گلشن راز: شيخ محمود شبسترى.