عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٦ - ساجدان عاشق

لذا بندگان واله حق و بلكه اولياى كمل را مواظبت تام بر طول سجود بود، هم چون ولى كامل حق امام على بن الحسين ٨ كه به سيد ساجدين لقب يافت كه راوى مى‌گويد! ديدم حضرت پيشانى مبارك بر سنگ سختى نهاد و با گريه و زارى هزار مرتبه به دربار حضرت رب العزه عرضه داشت:

لا إله إلاالله حقا حقا، لاإله إلاالله تعبدا ورقا لاإله إلاالله ايمانا وصدقا[١].

خدايى جز خداى يگانه نيست و به اين حقيقت ايمان دارم، خدايى جز خداى يگانه نيست در حالى كه خود را عبد و بنده او مى‌دانم، خدايى جز خداى يگانه نيست در حالى كه به آن ايمان و اعتقاد دارم.

و در «الكافى» از حفص بن غياث نقل مى‌كند كه حضرت صادق ٧ را ديدم كه در بستان‌هاى كوفه قدم مى‌زد، تا به درخت خرمايى رسيد، در نزد آن نخل وضو ساخت و سپس در ركوع رفت، آن گاه سر به سجده گذاشت پس شمردم پانصد بار در سجده‌اش تسبيح گفت، سپس بر نخل تكيه كرد و مشغول دعا شد[٢].

و درباره حضرت موسى بن جعفر ٧ رسيده:

حليف السجدة الطويلة[٣].

آن جناب هم‌پيمان سجده طولانى بود.

از اولياى كامل حق و ائمه دين : كه بگذريم، اصحاب ائمه و عبادالله صالحين را مشاهده مى‌كنيم كه به پيروى از انبيا و اوليا مراقب اين عمل الهى‌

[١] -بحارالأنوار: ٨٢/ ١٦٦، باب ٢٩، حديث ١٧.

[٢] -الكافى: ٨/ ١٤٣، حديث محاسبة النفس، حديث ١١١؛ وسائل الشيعة: ٦/ ٣٧٩، باب ٢٣، حديث ٨٢٣٤.

[٣] -بحار الأنوار: ٩٩/ ١٦، باب ٢، حديث ١٠.