عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٩ - استغفار پيامبر

[قالوا يا أبانا استغفر لنا ذنوبنا إنا كنا خاطئين\* قال سوف أستغفر لكم ربي إنه هو الغفور الرحيم‌][١].

گفتند: اى پدر! آمرزش گناهانمان را بخواه، بى‌ترديد ما خطاكار بوده‌ايم.\* گفت: براى شما از پروردگارم درخواست آمرزش خواهم كرد؛ زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است.

و به نبى بزرگوار ٦ در قرآن مجيد دستور مى‌دهد براى امت «واجدان شرايط» طلب مغفرت كن.

[فاعف عنهم و استغفر لهم‌][٢].

بنابراين از آنان گذشت كن و براى آنان آمرزش بخواه.

و به پيامبر اسلام ٦ مى‌فرمايد:

اگر گنهكاران به نزد تو آمدند و روى توبه آوردند و از تو خواستند براى آنان استغفار كنى هر آينه من تواب و رحيم هستم و طلب غفران تو را براى آنان قبول كرده از گناهشان گذشت مى‌كنم و آنان را مورد عفو و آمرزش قرار مى‌دهم.

[و لو أنهم إذ ظلموا أنفسهم جاؤك فاستغفروا الله و استغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحيما][٣].

و اگر آنان هنگامى كه [با ارتكاب گناه‌] به خود ستم كردند، نزد تو مى‌آمدند و از خدا آمرزش مى‌خواستند و پيامبر هم براى آنان طلب آمرزش مى‌كرد، يقينا خدا را بسيار توبه‌پذير و مهربان مى‌يافتند.

[١] -يوسف( ١٢): ٩٧- ٩٨.

[٢] -آل عمران( ٣): ١٥٩.

[٣] -نساء( ٤): ٦٤.