عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠١ - بشارتهاى الهى به بندگان مؤمن

[و ما أفلح من خلا بربه فى مثل ذلك الحال شبيها بمخادع لنفسه غافل لا ه عما أعد الله للساجدين من البشر العاجل و راحة الاجل‌]

بشارت‌هاى الهى به بندگان مؤمن‌

امام صادق ٧ به دنبال گفتار نورانى خود مى‌فرمايد:

در چنين حال با عظمتى كه حال سجده و حال خلوت با حضرت رب العزه است، اگر عبدى در مقام گول زدن نفس و خدعه و فريب خود باشد و از بشارت‌هاى حضرت دوست كه به هنگام احتضار به مؤمن مى‌دهند و راحت قيامت كه محصول عبادت خالص و بندگى با حقيقت است غافل بماند و امر سجده با آنهمه اهميتش برايش بازيچه و سرگرمى باشد و از جذب درجاتى كه براى سجده‌كنندگان مقرر شده عاجز بماند به فوز و فلاح و رستگارى و نجات نرسد!!

آرى، در قرآن مجيد و روايات مهم اسلامى، مى‌خوانيم كه مؤمن به هنگام احتضار، به مزد اعمال صالحه و ايمان پر قيمتش مشرف به بشارت‌هاى الهى و ارواح طيبه پيامبر و ائمه : مى‌گردد و بر اين اساس مرگ و جان دادن براى او از عسل شيرين‌تر مى‌نمايد.

انسانى كه عمرى رعايت حلال و حرام حضرت حق را كرده و واجبات خود، به خصوص نماز را بنحوى كه مولا از او خواسته به انجام رسانده و از كبائر