عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٧١ - معانى اصطلاحات عرفانى

معانى اصطلاحات عرفانى‌

عشق: آتشى معنوى در قلب كه ماسواى محبوب حقيقى را مى‌سوزاند و جز حكومت عاشقانه آن حضرت چيزى باقى نمى‌گذارد.

محبت: ولايت كه از معشوق به عاشق رسد، اختيارى و غير اختيارى و محبت دوستى باشد با حق تعالى بى‌سببى و علاقه‌اى و حركتى.

محبوب: وجود مقدس او را گويند چنانچه در دعاى بعد از زيارت حضرت رضا ٧ آمده:

يا محبوب من أحبه‌[٢].

اى محبوب كسى كه او را دوشت داشت.

خرابات: مركز تجمع اوليا و يا خراباتى صفات بشريه را گويند.

[١] -مثنوى معنوى، مولوى.

[٢] -بحار الأنوار: ٩٩/ ٥٥، باب ٥، حديث ١١.