عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠٤ - صله رحم

اى داود! روزهاى پنج‌شنبه اعمال شما بر ما عرضه مى‌شود، در پرونده‌ات چيزى ديدم كه مرا خوشحال كرد و آن صله تو درباره پسر عمويت بود، اين صله مرگ او را نزديك مى‌كند و از رزق تو چيزى كم نمى‌نمايد، داود مى‌گويد: پسر عمويى داشتم ناصبى كه داراى فرزندان زياد بود و احتياج به مال داشت، چون خواستم به مكه روم سفارش كردم به او از مال من كمك كنند، وقتى خدمت حضرت رسيدم مرا از اين عملم خبر داد[١].

منصور دوانيقى به حضرت صادق ٧ عرضه داشت:

حديثى در صله رحم بگو تا مهدى پسرم را از آن خبر دهم، فرمود: پدرانم از جدم على ٧ از رسول خدا ٦ نقل كردند: مردى سه سال بيشتر از عمرش باقى نيست صله رحم بجا مى‌آورد، خداوند آن را سى سال قرار مى‌دهد و مردى سى سال از عمرش باقى است قطع رحم مى‌كند خداوند آن را سه سال قرار مى‌دهد.

سپس اين آيه را تلاوت فرمود:

[يمحوا الله ما يشاء و يثبت و عنده أم الكتاب‌][٢].

خدا هر چه را بخواهد محو مى‌كند و هر چه را بخواهد ثابت و پابرجا مى‌نمايد و" ام الكتاب" نزد اوست.

منصور عرضه داشت: اين حديث منظورم نبود.

فرمود: همان‌گونه پدرانم از على ٧ از رسول اسلام ٦ نقل كرده‌اند:

صله رحم آباد كننده ديار و اضافه كننده عمرهاست اگر چه اهلش از اخيار

[١] -الأمالى، طوسى: ٤١٣، المجلس الرابع، حديث ٩٢٩؛ وسائل الشيعة: ١٦/ ١١١، باب ١٠١، حديث ٢١١١٦؛ بحار الأنوار: ٧١/ ٩٣، باب ٣، حديث ٢٠.

[٢] -رعد( ١٣): ٣٩.